Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Άρθρα: Τα πραγματικά μεγέθη και οι προϋποθέσεις αύξησης του κατώτατου μισθού.

9 Μαΐου 2018, Τα πραγματικά μεγέθη και οι προϋποθέσεις αύξησης,  άρθρο - σχόλιο σε ανάλυση  του K-Blogs, Ground Euro  για τον κατώτατο μισθό  στην Ελλάδα.

Στο απλοϊκό αφήγημα σχετικά με τον κατώτατο μισθό,  οι «καλοί» θέλουν την αύξησή του,  για «να πέσει χρήμα στην αγορά» και «να ενισχυθεί η ζήτηση».  Αν κανείς ενδιαφερόταν σοβαρά για το θέμα  του κατωτάτου μισθού, όφειλε να το αντιμετωπίζει εξίσου σοβαρά.
Θα έπρεπε π.χ. να εξηγήσει πώς συμβιβάζεται η εξαγγελία αύξησης με την νομοθετημένη αύξηση της φορολόγησής του; Ο διαθέσιμος κατώτατος μειώθηκε  0,5% λόγω αύξησης  ασφαλιστικών εισφορών το 2016. Θα μειωθεί ραγδαία υπαγόμενος από 1.1.2020 (εκτός εάν η «διαπραγμάτευση» το φέρει νωρίτερα) σε φορολογία 20% (αντί του 0%) και με μειούμενη έκπτωση φόρου (βλ. αρθρ. 12 ν. 4472/2017). Αυτό είναι μεγάλη μείωση του διαθέσιμου κατώτατου μισθού, που ήδη υπάγεται σε 16% ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένου. Η πολιτική αυτή μειώνει την εναπομείνασα δυνατότητα οικονομικής μεγέθυνσης, όπως συμβαίνει συνεχώς από το 2015 λόγω υπερφορολόγησης. 

Φιλοξενούμενα: Η κτηνωδία ως υποπροϊόν της βλακείας

Η κτηνωδία ως υποπροϊόν της βλακείας

Δημήτρης Ιωάννου,  Athens Voice,  6.5.2018

Για το έγκλημα της Marfin κανένας δεν μετάνιωσε, κανένας δεν ομολόγησε, κανένας δεν απολογήθηκε. Προφανώς οι φασίστες εγκληματίες είναι ήσυχοι με την συνείδησή τους. Εκείνο που δεν έχει προσεχθεί, όμως, είναι το εξής: στις 5 Μαΐου 2010 δεν είχε ακόμα υπογραφεί το Μνημόνιο, ούτε είχαν γίνει αντιληπτές οι επιπτώσεις που θα είχε στην ελληνική  οικονομία η δημοσιονομική κατάρρευση, (γιατί την ολόπλευρη κρίση που ακολούθησε την δημιούργησε η δημοσιονομική κατάρρευση και πτώχευση και όχι φυσικά το Μνημόνιο, το οποίο ήταν εκείνο που εμπόδισε την καταστροφή να γίνει ολοκληρωτική).

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Ομιλίες - Παρουσιάσεις: ROBOTS VS HUMANS: POLICY CHALLENGES FOR FUTURE LABOUR MARKETS


Economist Conference, 9 March 2018, Athens



Ladies and gentlemen,

Thank you for inviting me to this event. My introductory comment in this discussion aims to explain why in the Greek case having robots deployed in the Greek industries can be only positive for the current and the future labour market.

God created mankind in his own image; and male and female he created them. And the mankind, after many-many centuries, created the industrial revolutions, the 1st, the 2nd, the 3rd, the 4th, which is well underway.

The industrial and revolutionary Man created robots. As part of the 4th industrial revolution there is rapidly growing adoption of robots, mainly of industrial robots, in the last few years. This is reshaping the international division of labour and the world of work.

Robots are the epitome of new technology, of continued technological advancements in automation systems and artificial intelligence. They drive into a fundamental transition.

What stance should we adopt in front of the resulting, and largely unforeseen, challenges?

Ομιλίες - Παρουσιάσεις: Τεχνητή νοημοσύνη και απασχόληση: Η επανάσταση άρχισε

Τεχνητή νοημοσύνη και Απασχόληση: Η Επανάσταση Άρχισε


Συζήτηση -  Journées des talents

Διοργανωτής:  Γαλλικό Ινστιτούτο,  


Χώρος:  Γαλλικό Ινστιτούτο, 


23  Φεβρουαρίου   2018 



Ομιλίες - Παρουσιάσεις: «Στρατηγική Ανάπτυξης Δεξιοτήτων του Ανθρώπινου Δυναμικού των Επιχειρήσεων»

«Στρατηγική Ανάπτυξης Δεξιοτήτων του Ανθρώπινου Δυναμικού των Επιχειρήσεων» 

στην Ημερίδα του ΣΕΒ  

"Σύγχρονες Δεξιότητες για Διεθνώς Ανταγωνιστικές Επιχειρήσεις: Ο Ρόλος του Ανθρώπινου Δυναμικού στον Παραγωγικό Μετασχηματισμό της Οικονομίας" 

Αθήνα, Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018.


Ομιλία-livemedia



Φιλοξενούμενα: «Πόλεμος της Ανεξαρτησίας» ή εθνική επανάσταση;

«Πόλεμος της Ανεξαρτησίας» ή εθνική επανάσταση;  


Δημήτρης Α. Ιωάννου, Athens Voice, 24 Μαρτίου 2018. 

Η έκφραση «πόλεμος της ανεξαρτησίας» είναι ο τρόπος με τον οποίο η νεότερη ιστοριογραφία χαρακτηρίζει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στον ελλαδικό, κυρίως, χώρο, στην περίοδο 1821-1830. Τα γεγονότα αυτά, παλαιότερα, η ιστορική αφήγηση τα περιέγραφε με τον όρο «ελληνική επανάσταση», «παλιγγενεσία», «εθνεγερσία» κλπ, όπως άλλωστε συνεχίζει να τα αποκαλεί μέχρι σήμερα  και η κυρίαρχη εθνική λαϊκή αφήγηση. Η αντικατάσταση του όρου «εθνική επανάσταση» με τον όρο «πόλεμος της ανεξαρτησίας» υποδηλώνει σαφώς μία «αλλαγή υποδείγματος» δηλαδή μία διαφοροποίηση της οπτικής με την οποία αντιμετωπίζεται το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός αλλά και των αξιακών κριτηρίων με τα οποία κρίνεται. Τα ερωτήματα, λοιπόν, είναι αν η υιοθέτηση του νέου όρου πράγματι επιτυγχάνει πιο αντικειμενική προσέγγιση του ζητήματος, αν ευνοεί μία πιο ευρεία εποπτεία του και αν, ως εκ τούτου, επιτρέπει μία βαθύτερη κατανόησή του. Όσο και αν η κρίση πάνω στην ιστορία είναι υποκειμενική, και γι’ αυτό αενάως μεταλλασσόμενη, σκοπός παραμένει πάντα μία πιο δίκαιη πραγματεία του ιστορικού γεγονότος.

Φιλοξενούμενα: Ζήτημα εθνικής επιβίωσης

Ζήτημα εθνικής επιβίωσης,  

Κωνσταντίνος  Γάτσιος  και  Δημήτρης Α. Ιωάννου,  Το ΒΗΜΑ  της Κυριακής, 18 Μαρτίου 2018.


Δυστυχώς, δέκα σχεδόν χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης συνεχίζουμε ως κοινωνία να ζούμε υπό το κράτος συλλογικών παραισθήσεων. Πολλοί θεωρούν κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας το γεγονός ότι οι εταίροι, προκειμένου να συνδράμουν στην προσπάθεια σωτηρίας της χώρας από την πλήρη καταστροφή της, ζήτησαν - επί παραδείγματι - να μετρήσει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που μισθοδοτούνται ή να περιορίσει τη φαρμακευτική δαπάνη που ήταν, κατά κεφαλήν, από τις υψηλότερες στον κόσμο, πλουτίζοντας κυρίως τις ξένες φαρμακευτικές εταιρείες. Οι λογικοί πολίτες, βεβαίως, κατανοούν ότι, στην πραγματικότητα, αυτά δεν συνιστούσαν κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας. Η εθνική κυριαρχία απειλείται σε άλλες περιπτώσεις. Οταν, επί παραδείγματι, μια παραλυμένη κοινωνία δεν έχει τη δυνατότητα να υπερασπίσει την εδαφική της ακεραιότητα απέναντι σε πραγματικές εξωτερικές επιβουλές. Η δημόσια συζήτηση όμως δείχνει καθαρά ότι στην παρούσα ιστορική στιγμή η κοινωνία μας, μην έχοντας το κριτήριο να ξεχωρίσει το φαιδρό από το τραγικό, δεν έχει τη δυνατότητα επίσης να ξεχωρίσει την πραγματική απειλή από τη φανταστική.

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Άρθρα: "Στην πολιτική μισθών χρειάζεται κοινωνικός και οικονομικός λογισμός"

"Στην πολιτική μισθών χρειάζεται κοινωνικός και οικονομικός λογισμός", EPSILON7, σελ. 257-258, Φεβρουάριος 2018.

Το τι μισθούς μπορεί και πρέπει να πληρώνει μία οικονομία και μια κοινωνία στα εργαζόμενα μέλη της, δεν είναι κάτι που εξαρτάται από τις επιθυμίες ή τις προθέσεις ενός υπουργού ή μιας κυβέρνησης. Η πραγματικότητα είναι ότι το ύψος των μισθών, και μεταξύ αυτών το ύψος των κατώτατων μισθών, που μπορεί να έχει μια οικονομία συνδέεται με την παραγωγή και την παραγωγικότητά της. Και αυτή η παραγωγή και η παραγωγικότητά της πραγματοποιείται στις επιχειρήσεις της, όπου υφίστανται και δημιουργούνται οι θέσεις εργασίας, στις επιχειρήσεις οι οποίες ανήκουν σε επιμέρους και διαφορετικούς κλάδους και τομείς της οικονομίας.
Διαβάστε εδώ το Άρθρο.
 
 

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Βιβλίο: Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιο για την Κρίση

Συνεντεύξεις: Η Ευρωζώνη σταματά να δίνει χρήματα

Η Ευρωζώνη σταματά να δίνει χρήματα - Παραμένουμε σε καθεστώς αποεπένδυσης - Κερδίζουν τη μάχη οι πελάτες και κρατιστές. 

Συνέντευξη στον κ. Βασίλη  Κωστούλα, Ναυτεμπορική και naftemporiki.gr, Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018. 

Με   την ευκαιρία   της κυκλοφορίας του βιβλίου "Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιον  για την Κρίση"

Μελέτες: 7 προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου και την αύξηση των εισοδημάτων στο μέλλον - 9 Ιανουαρίου 2018

7 Προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου και την αύξηση των εισοδημάτων στο μέλλον (με τους Χάρη Κυριαζή και Σωτήρη Πέτρο) Special Report, ΣΕΒ, τεύχος 19, 9 Ιανουαρίου 2018.

Στόχος όλων μας στην αυγή του 2018, μετά από μια από τις πιο δύσκολες περιόδους οικονομικής κατάρρευσης στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, και αφού διορθώθηκαν θεμελιώδεις μακροοικονομικές ανισορροπίες, είναι να μετατρέψουμε τα ασταθή βήματα προς την ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης σε στέρεες πολιτικές που θα οδηγήσουν σε δυναμική και διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη και ευημερία για όλους. Η αναβίωση του κοινωνικού διαλόγου μεταξύ Πολιτείας, εργοδοτών και εργαζομένων σε νέες βάσεις πρέπει να δίνει προτεραιότητα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και την παραγωγή διεθνώς εμπορευσίμων προϊόντων και υπηρεσιών. Η συναίνεση γύρω από αυτόν τον όρο αποτελεί συνθήκη επιβίωσης για την Ελληνική οικονομία, προκειμένου η ανάκαμψη να πάψει να είναι εύθραυστη και θεμελιώδεις διαρθρωτικές προκλήσεις στη λειτουργία κράτους και αγοράς να θεραπευθούν. 

Διαβάστε εδώ το Special Report. 


Μελέτες: Mισθοί, παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα

Μισθοί, παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα (με τους  Κώστα Ν. Κανελλόπουλο και Σωτήρη Πέτρο), Special Report ΣΕΒ, αρ. 14, 30 Οκτωβρίου 2017.

Η άσκηση της πολιτικής μισθών, και το πλαίσιο διαμόρφωσης αυτών, στα χρόνια πριν την εκδήλωση της κρίσης συνέβαλε ουσιαστικά στη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας. Επιπλέον, λειτούργησε προστατευτικά προς το μέρος της οικονομίας το οποίο δεν εκτίθεται στο διεθνή ανταγωνισμό και δεν παράγει διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες, φέρνοντας τους κλάδους που προσπαθούσαν να παραμείνουν διεθνώς ανταγωνιστικοί σε συγκριτικά δυσμενή θέση. Το αποτέλεσμα ήταν μια προσωρινή βελτίωση αποδοχών και του βιοτικού επιπέδου, που όμως για τους περισσότερους δεν ήταν διατηρήσιμη και η οποία κατέρρευσε με την εκδήλωση της κρίσης. 

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Ανθρώπινο Κεφάλαιο, Ποιότητα και Ανάπτυξη

Ανθρώπινο Κεφάλαιο, Ποιότητα και Ανάπτυξη, EΞΠΡΕΣ, 8 Μαΐου 2001.

(αναδρομή σε ένα άρθρο απο τα παλιά)
 
 
Η πολιτική ανθρωπίνων πόρων δεν είναι απλά ένας από τους τομείς της κρατικής πολιτικής σε συνθήκες υψηλής ανεργίας. Η σημασία της είναι πολύ μεγαλύτερη. Στην ουσία αφορά την οικονομική ανάπτυξη και την πραγματική σύγκλιση στην ΟΝΕ. Γι’ αυτήν απαιτείται η μετεξέλιξη της ελληνικής οικονομίας σε οικονομία βασισμένη στο ανθρώπινο κεφάλαιο (skill based economy) με υψηλά εργασιακά πρότυπα. Με ποιότητα στην παραγωγική διαδικασία και ποιότητα στα προϊόντα. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η υψηλή ανεργία συνδυάζεται με ακάλυπτη ζήτηση των επιχειρήσεων, παλαιών και νέων, για στελέχη σε ειδικότητες νέων τεχνολογιών. Ταυτόχρονα, ενώ οι προτιμήσεις των υποψηφίων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακολουθούν τις ανάγκες της αγοράς (ο κλάδος της πληροφορικής χρειάζεται περίπου επτά χιλιάδες στελέχη τον χρόνο), το εκπαιδευτικό σύστημα δεν συντονίζεται με αυτές. Όμως το πρόβλημα δεν σταματάει στην ασύμπτωτη σχέση του εκπαιδευτικού συστήματος (που δεν ικανοποιεί τη ζήτηση των νέων για σπουδές) και της αγοράς εργασίας (που δεν ικανοποιεί την ανάγκη των επιχειρήσεων για στελέχη).

Άρθρα: Μαθήματα από την Πορτογαλία

Μαθήματα από την Πορτογαλία,   Ναυτεμπορική, Άρθρο, σελ. 9, και naftemporiki.gr, Απόψεις, Τετάρτη  6 Δεκεμβρίου 2017.

 


"Δείξατε τον δρόμο, όχι μόνο για το πώς να βγεις από τα μνημόνια αλλά επίσης πώς να εφαρμόσεις κοινωνικά φιλικές πολιτικές ακριβώς μετά τα μνημόνια» φέρεται να δήλωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον Πορτογάλο ομόλογό του Αντόνιο Κόστα. Τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, και είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς κάτι για την («αριστερόστροφη») Πορτογαλία  «μετά τα μνημόνια».

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Άρθρα: Ποιος εξαιρεί την Ελλάδα από το ευρωκοινωνικό κεκτημένο;

Ποιος εξαιρεί την Ελλάδα από το ευρωκοινωνικό κεκτημένο;

 
Ναυτεμπορική, Άρθρα, σελ. 9,  &  naftemporiki.gr, Απόψεις, Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017.
 
 
Η Κοινωνική Σύνοδος Κορυφής του Γκέτεμποργκ για καλές θέσεις εργασίας και ανάπτυξη (17/11/2017), όπου συζητήθηκε και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Πυλώνας της Ε.Ε. και της ΟΝΕ είναι μια ενδιαφέρουσα υπόθεση, αλλά με την ευρύτερη ουσία αυτής θα ασχοληθούμε άλλη φορά. Γιατί στον προθάλαμο και στο περιθώριο αυτής ο Έλλην πρωθυπουργός επανέφερε το γνωστό ελληνικό μοιρολόι περί επιστροφής των συλλογικών συμβάσεων και αναφέρθηκε στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου.  

Φιλοξενούμενα: Αυτό που ζητάει ο λαός

 
Δημήτρης Ιωάννου,
 
Athens Voice, Απόψεις, 20 Νοεμβρίου 2017
 
Ας υποθέσουμε ότι στις περασμένες αυτοδιοικητικές εκλογές είχε εκλεγεί ένας απίστευτα ικανός, ειλικρινής, αποφασισμένος αλλά και αποτελεσματικός τύπος ως περιφερειάρχης Αττικής. Ο οποίος, αντιλαμβανόμενος πολύ καλά τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν τα πλημμυρικά φαινόμενα σε περιοχές όπου έχουν αποφραγεί ρέματα και χείμαρροι και επάνω τους έχουν χτιστεί διαφόρων ειδών κτίρια, είχε επιλέξει την περιοχή της Μάντρας για να ξεκινήσει την αποκατάσταση των πολεοδομικών σφαλμάτων (δηλαδή εγκλημάτων), που έλαβαν χώρα στη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών. 

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Άρθρα: Εργασία - Ολοταχώς με την όπισθεν για να πάμε στο μέλλον;

Εργασία: Ολοταχώς με την όπισθεν για να πάμε στο μέλλον;  Free Sunday, 29.10.2017

Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία είναι ήδη σε εξέλιξη, φαίνεται ότι θα επιφέρει τεκτονικές αλλαγές τόσο στη μορφή όσο και στην οργάνωση της εργασίας. Η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει τον εγκλωβισμό της στην κατηγορία των χωρών που θα διαθέτουν στην πλειονότητά τους θέσεις χαμηλής ειδίκευσης και αμοιβής. Ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς εργασίας σε αυτό το πλαίσιο είναι κομβικός. Στην Ελλάδα του 2017 η δημιουργία πολλών, ποιοτικών θέσεων εργασίας αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Συνεπώς μια συζήτηση με αυτόν τον στόχο δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με όρους παρελθόντος, καθώς η υψηλή διαρθρωτική ανεργία των πιο ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού προϋπήρχε της κρίσης και ήταν αποτέλεσμα μιας δύσκαμπτης και μη ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας.

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017

Άρθρα: Η επανεκκίνηση γίνεται από τη μηχανή!

Η επανεκκίνηση γίνεται από τη μηχανή!

Εφημερίδα "Κεφάλαιο", Αφιέρωμα Capital & Vision, σελ. 4/20, Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017, και Capital.gr, 24 Οκτωβρίου 2017.
Η Ελλάδα διανύει τον 10ο χρόνο της κατάρρευσης που άρχισε τέλη του 2008, με  ταυτόχρονη έναρξη κατάρρευσης του ΑΕΠ και ραγδαίας ανόδου της ανεργίας από το 2ο τρίμηνο του 2008. Και πρέπει κάποτε να απαντήσει  έμπρακτα  στο ερώτημα πως μπορεί να γίνει η "επανεκκίνηση" της οικονομίας  της.
Τα πράγματα είναι απλά. Η  "επανεκκίνηση",  ως γνωστόν, γίνεται από τη μηχανή. Ποια είναι  η μηχανή; Ποιο το άλογο και ποιο το κάρο;  Η μηχανή κάθε οικονομίας – και της ελληνικής–  είναι  ο τομέας   παραγωγής  "διεθνώς  εμπορευσίμων" αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό μοιάζει θεωρητικό;  Σύμφωνοι, τότε  πάμε αλλιώς.

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Άρθρα: Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Ναυτεμπορική, Άρθρα, Πέμπτη, 05 Οκτωβρίου 2017, σελ.  9,  και  naftemporiki.gr, Απόψεις.
 
Ως γνωστόν ο κύκλος της μεταπολίτευσης παρήγαγε μεγαλύτερο αριθμό «επαναστατών» από όσους μπορούσε να «αξιοποιήσει» η χώρα. Ωστόσο, «αξιοποιήθηκαν», και ακόμη «αξιοποιούνται», καταλαμβάνοντας τα πολιτικά κόμματα, τους πολιτικούς και υπουργικούς θώκους -ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος-, τα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, κοκ, γενικώς το «εποικοδόμημα», όπως αυτό λεγόταν στη μεταπολιτευτική διάλεκτο.
Όμως αυτός ο κύκλος της μεταπολίτευσης είχε μία τραγική κατάληξη: τη δημοσιονομική και ανταγωνιστική χρεοκοπία της χώρας με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη ήδη για 8ο χρόνο και την οικονομική κρίση και κατάρρευση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη για 10ο χρόνο. Δυστυχώς η μεταπολίτευση, και η προσήλωση των «επαναστατών» της μεταπολίτευσης στο «εποικοδόμημα», αντί να διορθώσει επέτεινε οικονομικές στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Άρθρα: Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

19 Σεπτεμβρίου  2017  Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

(με τον Δημήτρη Α. Ιωάννου)   Άρθρα, Capital.gr


Σύμφωνα με τα εποχιακά διορθωμένα αποτελέσματα της ΕΛΣΤΑΤ για την απασχόληση και την ανεργία, τον Ιούνιο 2017 η απασχόληση  συνέχισε αυξανόμενη και η ανεργία μειούμενη έναντι των παρελθόντων ετών και των παρελθόντων μηνών. Σε απόλυτους αριθμούς οι σχεδόν 3,8 εκατομμύρια απασχολούμενοι του Ιουνίου 2017 έφτασαν στα επίπεδα εκείνων του Μαρτίου 2012, και το ποσοστό ανεργίας του Ιουνίου 2017, που μειώθηκε σε 21,2%,  έφτασε στα επίπεδα του Δεκεμβρίου 2011  (πριν το  2ο Μνημόνιο).

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Conference paper presentations: The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

Conference paper presentations:  The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

13th Conference of the European Sociological Association

(Un)Making Europe: Capitalism, Solidarities, Subjectivities

Athens, Greece, 29 Aug. - 01 Sept. 2017

Session
RN17_03a_H: The Role of Actors and Sectors
Time:
Wednesday, 30/Aug/2017:
6:00pm - 7:30pm

Session Chair: Bengt Larsson, University of Gothenburg
 

Barry P Colfer1, Christos Ioannou2
1University of Cambridge, United Kingdom; 2The Office of the Greek Ombudsman, Athens, Greece.
 
This paper investigates crisis-induced changes to industrial relations practices in Europe with a focus on Greece and Ireland over the course of the economic and social crisis since 2008.
The theoretical and analytical framework of the paper and the justification of the selection of these case studies are informed by Visser (2008; 2012)’s comprehensive classification of European industrial relations traditions, which places Greece in the state-centred tradition, and Ireland in the liberal-pluralist group.
In the state-centred group, involvement of the social partners with the state is traditionally low, and collective bargaining is decentralized. Policies are designed without systematic input from the social partners, with actors subsequently accommodated via flexible implementation processes often based on derogation from the law. The liberal-pluralist group traditionally displays higher organisational density, high collective bargaining coverage at a very decentralised level, and limited interaction between social partners and state authorities. Greece and Ireland conform to some of these conditions, but not to all.
This paper contends that crisis-induced EU-backed structural reforms have brought about a convergence between the industrial relations traditions in these countries, where the Greek model is being recast to resemble the Irish one. The role of EU and national authorities in this convergence, and in the general reordering of European industrial relations through the introduction of new economic governance measures, is also analysed.
The paper finally reviews trade union responses to these changes, including through the formation of new coalitions, through changing relationships with political parties, and through involvement with EU-level actors including ETUC.

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Φιλοξενούμενα: Επισπεύδοντες αυτόχειρες

4 Αυγούστου 2017  Επισπεύδοντες αυτόχειρες

Δημήτρης Α. Ιωάννου,  AthensVoice.gr,  Απόψεις


Σε όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες τα ομόλογα που εκδίδονται από τις επιχειρήσεις έχουν υψηλότερες αποδόσεις από τα ομόλογα που εκδίδει το κράτος. Ο λόγος είναι προφανής: οι αγοραστές των ομολόγων θεωρούν ότι είναι πιο πιθανόν  να αθετήσει την υπόσχεση που συμπεριλαμβάνεται στο ομόλογό που έχει εκδώσει, (δηλαδή να χρεοκοπήσει), μία ιδιωτική εταιρεία παρά το κράτος. Έτσι, για να δανείσουν τα λεφτά τους στην εταιρεία αγοράζοντας το ομόλογο, οι επενδυτές ζητούν υψηλότερη απόδοση που θα τους καλύψει τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αναλαμβάνουν.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Φιλοξενούμενα: Κι όμως η ανεργία μειώθηκε!

Κι όμως η ανεργία μειώθηκε!

 
Θα καταλάβουμε ποτέ τι συμβαίνει με το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας;
 
 
 

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Άρθρα: Η μακρά χρεοκοπία της μεταπολίτευσης

27 Ιουλίου 2017 Η μακρά χρεοκοπία της μεταπολίτευσης,  (με  τον Δημήτρη Α. Ιωάννου),  Capital.gr.

Η φετινή 43η επέτειος της μεταπολίτευσης είναι η 8η η οποία "γιορτάστηκε" σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Στην πραγματικότητα, βεβαίως, η παρούσα κρίση και κατάρρευση βρίσκεται ήδη στο 10ο έτος της και οφείλεται σε κάτι περισσότερο από συγκυριακές και εξωγενείς αιτίες. Είναι η αναπόφευκτη κορύφωση μίας ιστορικής πορείας γεμάτης λάθη και αντινομίες, την οποία ακολούθησε η ελληνική κοινωνία σε όλη την μεταπολεμική περίοδο. Μίας πορείας για την οποία την ευθύνη έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες -και μόνον αυτοί. Η προσπάθεια να καταδειχθούν ως υπεύθυνοι για τη συλλογική ιστορική μας αποτυχία, εξωγενείς παράγοντες, είναι ανέντιμη και παραπειστική. Δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την επιθυμία κάποιων να αποκρύψουν το μερίδιο της ενοχής τους, για όσα συνέβησαν, και να αρνηθούν το μερίδιο της ευθύνης που σήμερα τους αναλογεί και που θα όφειλαν να αναλάβουν για να συμμετάσχουν στην προσπάθεια ανάταξης του έθνους. 

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Άρθρα: Συμφωνία επιπλέοντος ναυαγίου

19 Ιουλίου 2017  Συμφωνία επιπλέοντος ναυαγίου,

Ναυτεμπορική,  σελ. 9, Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017 & naftemporiki.gr ΑΠΟΨΕΙΣ

Μεταξύ 17 και 20 Ιουλίου το ελληνικό Δημόσιο οφείλει να αποπληρώσει χρεολύσια περί τα 6,3 δισ. ευρώ. Γι’ αυτό δεν υπήρχε άλλο περιθώριο καθυστέρησης για τη 2η αξιολόγηση του 3ου προγράμματος, την 11η αξιολόγηση των τριών προγραμμάτων.

Συνεπώς είναι στα θετικά του σχεδίου συμφωνίας της 2ας Μαΐου 2017 και της συμφωνίας στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου 2017, ότι «έκλεισε» και εφαρμόζεται. Και απεφεύχθη άλλο ένα επεισόδιο διέλευσης σύριζα από την άτακτη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου.

Η 11η αξιολόγηση «έκλεισε», ενώ η ελληνική οικονομία και κοινωνία βαδίζουν στο 10ο έτος της κρίσης που άρχισε το 2008 με έναρξη ραγδαίας κατάρρευσης του ΑΕΠ (2008-2016:-27,3%) και της ραγδαίας κατάρρευσης του ποσοστού απασχόλησης εργατικού δυναμικού (ηλικίας 20-64 ετών σε «ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης», 2008:65,3%, 2013:50,8%, 2016:-­53,7%).

Φιλοξενούμενα: Γιατί μειώνεται η ανεργία;

19  Ιουλίου 2017  Γιατί μειώνεται η ανεργία; 
 
Δημήτρης Ιωάννου, 
 
Απόψεις, Athens Voice.gr

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Μελέτες: Η θεμελιώδης ασυμμετρία της ελληνικής οικονομίας,

Δημήτρης Α. Ιωάννου, Χρήστος Α. Ιωάννου
 
"Οικονομικές Εξελίξεις",  ΚΕΠΕ,
 
Τεύχος 33 - Ιούνιος 2017,   
 
σελ.  63-72.
 
 
 
 

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Μελέτες - Άρθρα - Αναλύσεις

Άρθρα: Η Ελλάδα στους Ελληνες

7 Μαΐου 2017   Η Ελλάδα στους Έλληνες  (με τους  Κωνσταντίνο Γάτσιο, Δημήτρη Α. Ιωάννου)

Το ΒΗΜΑ της  Κυριακής, σελ. 16, 7/5/2017    &  tovima.gr   Γνώμες

Πριν από κάποια χρόνια - και για πολύ καιρό - ένα σύνθημα συμπύκνωσε την επιθυμία ενός λαού να γίνει κύριος της μοίρας του. Δυνατό στο οραματικό του στοιχείο αλλά στερημένο από τα περιεχόμενα και τις προϋποθέσεις που απαιτούσε η υλοποίηση της επιθυμίας που εξέφραζε, το σύνθημα αυτό - κέλυφος κενό -, αφού πρώτα λοιδορήθηκε, κατέληξε ταφικό επίγραμμα, στον δε διαμοιρασμό των ιματίων του νεκρού περιήλθε, με αλλοιωμένο τον αρχικό του συμβολισμό, στα χέρια των έσχατων βαρβάρων.

Αναλύσεις: Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας του 2018

7  Μαίου 2017   Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας του 2018

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 6-7/5/2017

Αν η Ελλάδα επιθυμεί να συγκλίνει, κάποτε στο εγγύς μέλλον, προς το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο» στον τομέα των συλλογικών εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τότε δεν πρέπει απλά να περιμένει την λήξη του 3ου προγράμματος προσαρμογής, έχοντας την αυταπάτη ότι μπορεί να επιστρέψει σε ότι ίσχυε και ότι λειτουργούσε το 2008 - 2009, αλλά θα πρέπει να αρχίσει να κάνει, μέσω των αρμοδίων της στον τομέα των συλλογικών εργασιακών, αυτό που δεν έχει κάνει 8 χρόνια τώρα.

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Άρθρα: Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

22  Απριλίου  2017    Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

Καθημερινή - Οικονομία,  Άποψη, 22/4/2017

Η Ελλάδα θέλει να εφαρμόζει το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο», αλλά οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι εταίροι-δανειστές της την εξαιρούν; Η Ελλάδα θέλει να επιστρέψει στις (κλαδικές) συμβάσεις εργασίας, αλλά δεν την αφήνουν οι εταίροι-δανειστές; Η ρητορική της «εξαίρεσης» και της «επιστροφής» ίσως δημιουργεί εφήμερες συμπάθειες σε φιλέλληνες, προοδευτικούς και μη, αλλά είναι μία υπεκφυγή.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Αναλύσεις: Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας

23  Απριλίου 2017 Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας
 
Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 23/4/2017
 
Συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, αντιπαραθέσεις, σχεδιασμοί, προβλέψεις κ.ο.κ. γίνονται για όλα τα άλλα, εκτός από το θεμελιώδες ζήτημα της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα «σέρνεται», αρνούμενη να αντιληφθεί γιατί χρεοκόπησε, και γιατί η χρεοκοπία της διαρκεί τόσα χρόνια. Ακόμη και μετά το ενδεχόμενο να συμφωνηθούν οι όροι και οι τρόποι της μεσοπρόθεσμης αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους (μετά από δύο αναδιαρθρώσεις, και την εισαγωγή στην τρίτη με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα) κινδυνεύει να παραμείνει ένα «επιπλέον ναυάγιο».