Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Άρθρα: Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Ναυτεμπορική, Άρθρα, Πέμπτη, 05 Οκτωβρίου 2017, σελ.  9,  και  naftemporiki.gr, Απόψεις.
 
Ως γνωστόν ο κύκλος της μεταπολίτευσης παρήγαγε μεγαλύτερο αριθμό «επαναστατών» από όσους μπορούσε να «αξιοποιήσει» η χώρα. Ωστόσο, «αξιοποιήθηκαν», και ακόμη «αξιοποιούνται», καταλαμβάνοντας τα πολιτικά κόμματα, τους πολιτικούς και υπουργικούς θώκους -ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος-, τα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, κοκ, γενικώς το «εποικοδόμημα», όπως αυτό λεγόταν στη μεταπολιτευτική διάλεκτο.
Όμως αυτός ο κύκλος της μεταπολίτευσης είχε μία τραγική κατάληξη: τη δημοσιονομική και ανταγωνιστική χρεοκοπία της χώρας με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη ήδη για 8ο χρόνο και την οικονομική κρίση και κατάρρευση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη για 10ο χρόνο. Δυστυχώς η μεταπολίτευση, και η προσήλωση των «επαναστατών» της μεταπολίτευσης στο «εποικοδόμημα», αντί να διορθώσει επέτεινε οικονομικές στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Άρθρα: Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

19 Σεπτεμβρίου  2017  Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

(με τον Δημήτρη Α. Ιωάννου)   Άρθρα, Capital.gr


Σύμφωνα με τα εποχιακά διορθωμένα αποτελέσματα της ΕΛΣΤΑΤ για την απασχόληση και την ανεργία, τον Ιούνιο 2017 η απασχόληση  συνέχισε αυξανόμενη και η ανεργία μειούμενη έναντι των παρελθόντων ετών και των παρελθόντων μηνών. Σε απόλυτους αριθμούς οι σχεδόν 3,8 εκατομμύρια απασχολούμενοι του Ιουνίου 2017 έφτασαν στα επίπεδα εκείνων του Μαρτίου 2012, και το ποσοστό ανεργίας του Ιουνίου 2017, που μειώθηκε σε 21,2%,  έφτασε στα επίπεδα του Δεκεμβρίου 2011  (πριν το  2ο Μνημόνιο).

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Conference paper presentations: The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

Conference paper presentations:  The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

13th Conference of the European Sociological Association

(Un)Making Europe: Capitalism, Solidarities, Subjectivities

Athens, Greece, 29 Aug. - 01 Sept. 2017

Session
RN17_03a_H: The Role of Actors and Sectors
Time:
Wednesday, 30/Aug/2017:
6:00pm - 7:30pm

Session Chair: Bengt Larsson, University of Gothenburg
 

Barry P Colfer1, Christos Ioannou2
1University of Cambridge, United Kingdom; 2The Office of the Greek Ombudsman, Athens, Greece.
 
This paper investigates crisis-induced changes to industrial relations practices in Europe with a focus on Greece and Ireland over the course of the economic and social crisis since 2008.
The theoretical and analytical framework of the paper and the justification of the selection of these case studies are informed by Visser (2008; 2012)’s comprehensive classification of European industrial relations traditions, which places Greece in the state-centred tradition, and Ireland in the liberal-pluralist group.
In the state-centred group, involvement of the social partners with the state is traditionally low, and collective bargaining is decentralized. Policies are designed without systematic input from the social partners, with actors subsequently accommodated via flexible implementation processes often based on derogation from the law. The liberal-pluralist group traditionally displays higher organisational density, high collective bargaining coverage at a very decentralised level, and limited interaction between social partners and state authorities. Greece and Ireland conform to some of these conditions, but not to all.
This paper contends that crisis-induced EU-backed structural reforms have brought about a convergence between the industrial relations traditions in these countries, where the Greek model is being recast to resemble the Irish one. The role of EU and national authorities in this convergence, and in the general reordering of European industrial relations through the introduction of new economic governance measures, is also analysed.
The paper finally reviews trade union responses to these changes, including through the formation of new coalitions, through changing relationships with political parties, and through involvement with EU-level actors including ETUC.

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Φιλοξενούμενα: Επισπεύδοντες αυτόχειρες

4 Αυγούστου 2017  Επισπεύδοντες αυτόχειρες

Δημήτρης Α. Ιωάννου,  AthensVoice.gr,  Απόψεις


Σε όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες τα ομόλογα που εκδίδονται από τις επιχειρήσεις έχουν υψηλότερες αποδόσεις από τα ομόλογα που εκδίδει το κράτος. Ο λόγος είναι προφανής: οι αγοραστές των ομολόγων θεωρούν ότι είναι πιο πιθανόν  να αθετήσει την υπόσχεση που συμπεριλαμβάνεται στο ομόλογό που έχει εκδώσει, (δηλαδή να χρεοκοπήσει), μία ιδιωτική εταιρεία παρά το κράτος. Έτσι, για να δανείσουν τα λεφτά τους στην εταιρεία αγοράζοντας το ομόλογο, οι επενδυτές ζητούν υψηλότερη απόδοση που θα τους καλύψει τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αναλαμβάνουν.

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Φιλοξενούμενα: Κι όμως η ανεργία μειώθηκε!

Κι όμως η ανεργία μειώθηκε!

 
Θα καταλάβουμε ποτέ τι συμβαίνει με το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας;
 
 
 

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Άρθρα: Η μακρά χρεοκοπία της μεταπολίτευσης

27 Ιουλίου 2017 Η μακρά χρεοκοπία της μεταπολίτευσης,  (με  τον Δημήτρη Α. Ιωάννου),  Capital.gr.

Η φετινή 43η επέτειος της μεταπολίτευσης είναι η 8η η οποία "γιορτάστηκε" σε καθεστώς ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Στην πραγματικότητα, βεβαίως, η παρούσα κρίση και κατάρρευση βρίσκεται ήδη στο 10ο έτος της και οφείλεται σε κάτι περισσότερο από συγκυριακές και εξωγενείς αιτίες. Είναι η αναπόφευκτη κορύφωση μίας ιστορικής πορείας γεμάτης λάθη και αντινομίες, την οποία ακολούθησε η ελληνική κοινωνία σε όλη την μεταπολεμική περίοδο. Μίας πορείας για την οποία την ευθύνη έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες -και μόνον αυτοί. Η προσπάθεια να καταδειχθούν ως υπεύθυνοι για τη συλλογική ιστορική μας αποτυχία, εξωγενείς παράγοντες, είναι ανέντιμη και παραπειστική. Δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την επιθυμία κάποιων να αποκρύψουν το μερίδιο της ενοχής τους, για όσα συνέβησαν, και να αρνηθούν το μερίδιο της ευθύνης που σήμερα τους αναλογεί και που θα όφειλαν να αναλάβουν για να συμμετάσχουν στην προσπάθεια ανάταξης του έθνους. 

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Άρθρα: Συμφωνία επιπλέοντος ναυαγίου

19 Ιουλίου 2017  Συμφωνία επιπλέοντος ναυαγίου,

Ναυτεμπορική,  σελ. 9, Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017 & naftemporiki.gr ΑΠΟΨΕΙΣ

Μεταξύ 17 και 20 Ιουλίου το ελληνικό Δημόσιο οφείλει να αποπληρώσει χρεολύσια περί τα 6,3 δισ. ευρώ. Γι’ αυτό δεν υπήρχε άλλο περιθώριο καθυστέρησης για τη 2η αξιολόγηση του 3ου προγράμματος, την 11η αξιολόγηση των τριών προγραμμάτων.

Συνεπώς είναι στα θετικά του σχεδίου συμφωνίας της 2ας Μαΐου 2017 και της συμφωνίας στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου 2017, ότι «έκλεισε» και εφαρμόζεται. Και απεφεύχθη άλλο ένα επεισόδιο διέλευσης σύριζα από την άτακτη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου.

Η 11η αξιολόγηση «έκλεισε», ενώ η ελληνική οικονομία και κοινωνία βαδίζουν στο 10ο έτος της κρίσης που άρχισε το 2008 με έναρξη ραγδαίας κατάρρευσης του ΑΕΠ (2008-2016:-27,3%) και της ραγδαίας κατάρρευσης του ποσοστού απασχόλησης εργατικού δυναμικού (ηλικίας 20-64 ετών σε «ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης», 2008:65,3%, 2013:50,8%, 2016:-­53,7%).

Φιλοξενούμενα: Γιατί μειώνεται η ανεργία;

19  Ιουλίου 2017  Γιατί μειώνεται η ανεργία; 
 
Δημήτρης Ιωάννου, 
 
Απόψεις, Athens Voice.gr

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Μελέτες: Η θεμελιώδης ασυμμετρία της ελληνικής οικονομίας,

Δημήτρης Α. Ιωάννου, Χρήστος Α. Ιωάννου
 
"Οικονομικές Εξελίξεις",  ΚΕΠΕ,
 
Τεύχος 33 - Ιούνιος 2017,   
 
σελ.  63-72.
 
 
 
 

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Μελέτες - Άρθρα - Αναλύσεις

Άρθρα: Η Ελλάδα στους Ελληνες

7 Μαΐου 2017   Η Ελλάδα στους Έλληνες  (με τους  Κωνσταντίνο Γάτσιο, Δημήτρη Α. Ιωάννου)

Το ΒΗΜΑ της  Κυριακής, σελ. 16, 7/5/2017    &  tovima.gr   Γνώμες

Πριν από κάποια χρόνια - και για πολύ καιρό - ένα σύνθημα συμπύκνωσε την επιθυμία ενός λαού να γίνει κύριος της μοίρας του. Δυνατό στο οραματικό του στοιχείο αλλά στερημένο από τα περιεχόμενα και τις προϋποθέσεις που απαιτούσε η υλοποίηση της επιθυμίας που εξέφραζε, το σύνθημα αυτό - κέλυφος κενό -, αφού πρώτα λοιδορήθηκε, κατέληξε ταφικό επίγραμμα, στον δε διαμοιρασμό των ιματίων του νεκρού περιήλθε, με αλλοιωμένο τον αρχικό του συμβολισμό, στα χέρια των έσχατων βαρβάρων.

Αναλύσεις: Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας του 2018

7  Μαίου 2017   Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας του 2018

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 6-7/5/2017

Αν η Ελλάδα επιθυμεί να συγκλίνει, κάποτε στο εγγύς μέλλον, προς το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο» στον τομέα των συλλογικών εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τότε δεν πρέπει απλά να περιμένει την λήξη του 3ου προγράμματος προσαρμογής, έχοντας την αυταπάτη ότι μπορεί να επιστρέψει σε ότι ίσχυε και ότι λειτουργούσε το 2008 - 2009, αλλά θα πρέπει να αρχίσει να κάνει, μέσω των αρμοδίων της στον τομέα των συλλογικών εργασιακών, αυτό που δεν έχει κάνει 8 χρόνια τώρα.

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Άρθρα: Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

22  Απριλίου  2017    Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

Καθημερινή - Οικονομία,  Άποψη, 22/4/2017

Η Ελλάδα θέλει να εφαρμόζει το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο», αλλά οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι εταίροι-δανειστές της την εξαιρούν; Η Ελλάδα θέλει να επιστρέψει στις (κλαδικές) συμβάσεις εργασίας, αλλά δεν την αφήνουν οι εταίροι-δανειστές; Η ρητορική της «εξαίρεσης» και της «επιστροφής» ίσως δημιουργεί εφήμερες συμπάθειες σε φιλέλληνες, προοδευτικούς και μη, αλλά είναι μία υπεκφυγή.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Αναλύσεις: Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας

23  Απριλίου 2017 Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας
 
Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 23/4/2017
 
Συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, αντιπαραθέσεις, σχεδιασμοί, προβλέψεις κ.ο.κ. γίνονται για όλα τα άλλα, εκτός από το θεμελιώδες ζήτημα της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα «σέρνεται», αρνούμενη να αντιληφθεί γιατί χρεοκόπησε, και γιατί η χρεοκοπία της διαρκεί τόσα χρόνια. Ακόμη και μετά το ενδεχόμενο να συμφωνηθούν οι όροι και οι τρόποι της μεσοπρόθεσμης αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους (μετά από δύο αναδιαρθρώσεις, και την εισαγωγή στην τρίτη με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα) κινδυνεύει να παραμείνει ένα «επιπλέον ναυάγιο».

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Αναλύσεις: Τα κρατικομματικά Οικονομικά καλά κρατούν

15 Απριλίου  2017  Τα κρατικομματικά Οικονομικά καλά κρατούν

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 15/4/2017

Η ενημέρωση του 3ου Μνημονίου με ρυθμίσεις για την υποτιθέμενη μεταμνημονιακή περίοδο και η (προσωρινή) «υπεραπόδοση» των φορολογικών μέτρων το 2016 μας υπενθυμίζουν την αδήριτη συνέχεια αυτού που την 15.12.2012 η στήλη ανέλυε ως «Κρατικομματικά Οικονομικά». Τα επαναλαμβάνω.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Αναλύσεις: Το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας

9  Απριλίου 2017   Το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 9/4/2017

Η, για όγδοο χρόνο, χρεοκοπημένη Ελλάδα σέρνεται από μνημόνιο σε μνημόνιο (από δάνειο σε δάνειο), από αξιολόγηση σε αξιολόγηση (από δόση σε δόση), με μοιρολόγια: για την κατάρρευση και μετά την στασιμότητα του ΑΕΠ, για το δημόσιο χρέος, για το ασφαλιστικό, για την φτωχοποίηση, για την ανεργία, για τα εργασιακά κοκ τα οποία κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο. Από τον περασμένο χρόνο το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ) έχει ενισχυθεί και διεθνοποιηθεί.

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Αναλύσεις: Κρίσιμες λεπτομέρειες στους οικονομικούς δείκτες

1 Απριλιου 2017  Κρίσιμες λεπτομέρειες στους οικονομικούς δείκτες

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 1/4/2017

Εάν το 2016 ήταν έτος στασιμότητας, μικρής αύξησης, ή νέας μείωσης του ΑΕΠ θα το μάθουμε το επόμενο Οκτώβριο όταν υπάρξει και δημοσιοποιηθεί η δεύτερη εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ. Τα στοιχεία της 1ης εκτίμησης δείχνουν ότι το ΑΕΠ αυξήθηκε 0,1% σε ονομαστικούς όρους (σε 175,9 δισ. € έναντι 175,7 δισ. € το 2015) και παρουσίασε μηδενική μεταβολή (0,0%) σε πραγματικούς όρους - σε όρους όγκου (σε 184,5 δισ. € έναντι 184,5 δισ. € το 2015). Η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ στην οκταετία 2008-2016 σε ονομαστικούς όρους υπερβαίνει το 27% (27,3%). Θα σταματήσει εκεί;

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Άρθρα: Το διεθνοποιημένο μοιρολόι περί κλαδικών συμβάσεων

27 Μαρτίου 2017  Το διεθνοποιημένο μοιρολόι περί κλαδικών συμβάσεων

Ναυτεμπορική, ΄Αρθρο,  27 Μαρτίου 2017, σελ. 22 - naftemporiki.gr,  Απόψεις,  27/3/2017

Από την έντυπη έκδοση
Του Χρήστου Α. Ιωάννου
Oικονομολόγος

Συζητήσεις και «διαπραγματεύσεις» άνευ πραγματικού αντικρίσματος και ουσιαστικού αντικειμένου έχουν υπάρξει πολλές στην Ελλάδα από τη χρεοκοπία του 2010 - σύμπτωμα και αυτές της χρεοκοπίας. Η «διαπραγμάτευση» περί τα εργασιακά, και ειδικότερα τα περί «επιστροφής των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας» είναι ακόμη μία. Γίνεται για να επιστρέψει η Ελλάδα σε κάτι που δεν υπήρξε.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Φιλοξενούμενα: Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια (μέρος 2ον)

16 Μαρτίου 2017  Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια (μέρος 2ον)

Δημήτρης Α. Ιωάννου

Ναυτεμπορική - Άρθρα,  Πέμπτη 16 Μαρτίου 2017, σελ. 9.
&
naftemporiki.gr - Απόψεις,  Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017.


Το δεύτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής στάσης απέναντι στην κρίση είναι η πλήρης, σχεδόν αυτιστική, αδυναμία για μία ενδογενή, εθνική, αντίδραση. Προκύπτει φυσιολογικά από το πρώτο χαρακτηριστικό, δηλαδή από την κυριαρχία της παρασιτικής συνιστώσας της κοινωνίας μας, αλλά και την ταυτόχρονη συλλογική άρνηση να θεωρηθεί ο παρασιτισμός ως νοσηρό φαινόμενο.

Φιλοξενούμενα: Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια

13 Μαρτίου 2017  Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια - Μέρος 1ον

Δημήτρης  Α. Ιωάννου 

Ναυτεμπορική - Άρθρα,  Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017, σελ. 24 
&
naftemporiki.gr - Απόψεις,  Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Τα αποτελέσματα προσφάτων ερευνών της κοινής γνώμης -με θέματα που εκτείνονται μέχρι το, εύλογο, ερώτημα αν μας ψεκάζουν και με τι- όχι μόνο έρχονται να επιβεβαιώσουν συμπεράσματα που είχαν εξαχθεί από ανάλογες έρευνες παλαιότερα, αλλά δίνουν και τη δυνατότητα -μέσω μίας «ανάγνωσης σε δεύτερο επίπεδο»- να απαντηθεί πληρέστερα το ερώτημα γιατί η Ελλάδα συνεχίζει να ταλαιπωρείται με μνημόνια, ενώ οι άλλες χώρες που εισήλθαν σε ανάλογες δεσμεύσεις, σε μεταγενέστερο χρόνο απ’ αυτήν, έχουν ήδη εξέλθει. Η απάντηση που προκύπτει έχει, λοιπόν, δύο σκέλη: Πρώτον, διότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο εισήλθε στη βαθιά κρίση στην οποία βρίσκεται και, δεύτερον, διότι (ως συνέπεια και του πρώτου) ούτε καν φαντάζεται ότι ο μόνος τρόπος για να βγει απ’ αυτήν είναι μέσα από δικές της προσπάθειες, με τις δικές της δυνάμεις, έστω κι αν παράλληλα χρησιμοποιεί τη βοήθεια των εταίρων.

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Αναλύσεις: Το μοιρολόι για τη φτωχοποίηση

11 Μαρτίου 2017   Το μοιρολόϊ για τη φτωχοποίηση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 11/3/2017

Δίπλα στο μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό, στο οποίο αναφερθήκαμε την περασμένη εβδομάδα, από καιρού εις καιρόν εμφανίζεται και το μοιρολόι για τη φτωχοποίηση των Ελλήνων. Η φτωχοποίηση των Ελλήνων είναι ένα θέμα που έρχεται και επανέρχεται στις δημόσιες αναφορές σχεδόν κάθε φορά που δημοσιεύεται κάποια σχετική ανακοίνωση της Eurostat ή κάποια διεθνής συγκριτική μελέτη. Τέτοια αφορμή έδωσε προ δεκαημέρου μία συνέντευξη ερευνητή του Institut der deutschen Wirtschaft Koln στο Reuters στη Γερμανία.

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Άρθρα: Συγκρούσεις εκτός θέματος και απουσία λογοδοσίας

6 Μαρτίου 2017 Συγκρούσεις εκτός θέματος και απουσία λογοδοσίας

 
Ναυτεμπορική - Άρθρα, σελ.24, 6/3/2017,  naftemporiki.gr - Απόψεις, Δευτέρα, 06 Μαρτίου 2017
 
 
Ο υποτιθέμενος δημόσιος διάλογος, και η διαχείριση εκ μέρους των αρμοδίων (διοικητικά και πολιτικά) για ένα γεγονός του οποίου έλαβαν γνώση και, κυρίως, υπέστησαν τις συνέπειες, εκατομμύρια πολιτών, όπως οι τρεις (23/2, 1/3, 3/3) 24ωρες απεργίες των μισθωτών στις σταθερές συγκοινωνίες των Αθηνών (μετρό, ηλεκτρικός, τραμ) είναι ένα καλό παράδειγμα των συμπτωμάτων και των ενδογενών αιτίων της τρέχουσας χρεοκοπίας και παρακμής.

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Αναλύσεις: Το μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό

4 Μαρτίου 2017 Το μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 4/3/2017
Με την χρεοκοπία του 2010 οι μέχρι τότε αποδοθείσες και καταβαλλόμενες συντάξεις άρχισαν να μειώνονται. Τώρα στην λεγόμενη «αξιολόγηση» - «διαπραγμάτευση», συζητείται το πότε και το πώς να ξαναμειωθούν. Ταυτόχρονα, πλήθος επαγγελματικών ομάδων διαμαρτύρονται για το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών που προβλέπει το νέο σύστημα του ΕΦΚΑ. Έτσι το μακρύ, πολυετές, μοιρολόι για το ασφαλιστικό, που είχε αρχίσει πριν την χρεοκοπία, συνεχίζεται. Η ελληνική κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με τις εδραίες μεταπολιτευτικές αυταπάτες της, τις οποίες το πολιτ(ευτ)ικό σύστημα που τις δημιούργησε και καλλιέργησε, υπερασπίζεται δεόντως.

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Αναλύσεις: Μεταπολιτευτική υποκρισία για τις επόμενες γενιές

25  Φεβρουαρίου 2017 Μεταπολιτευτική υποκρισία για τις επόμενες γενιές

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 25/2/2017
Στην χορωδιακή παρουσίαση τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από δέκα δημοτικές χορωδίες την 6η (και την 7η) Φεβρουαρίου 2017, στην οποία αναφέρθηκα την περασμένη εβδομάδα, από τα 33 τραγούδια μόνο δύο ήταν της περιόδου μετά την μεταπολίτευση του 1974. Ένα εκ των δύο ήταν το «Κάποτε θά ’ρθουν», γραμμένο και τραγουδισμένο το 1979, για την ταινία «Ασυμβίβαστος». Είναι αυτό που ο στίχος του καταλήγει « ... υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα».

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Αναλύσεις: Η υποκριτική και στείρα μεταπολίτευση

18 Φεβρουαρίου 2017  Η υποκριτική και στείρα μεταπολίτευση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 18/2/2017


Την 6η Φεβρουαρίου είχα την τύχη να παρακολουθήσω την εξαιρετική χορωδιακή παρουσίαση τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από δέκα δημοτικές χορωδίες (της Κέρκυρας, της Λάρισας, της Κεφαλονιάς, της Κορίνθου, της Τρίπολης, της Χίου, της Φλώρινας, της Αγίας Παρασκευής, της Κηφισιάς, και της ενορίας Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών) συνοδευόμενες από συμφωνική μαντολινάτα με κεφαλλονίτικες/επτανησιακές ρίζες. Εξ ου και ο τίτλος της εκδήλωσης «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη».

Φιλοξενούμενα: Η επιστροφή στη δραχμή δεν είναι εφικτή

15 Φεβρουαρίου 2017  Η επιστροφή στη δραχμή δεν είναι εφικτή


Δημήτρης Ιωάννου -  Απόψεις - AthensVoice.gr


Η Ελλάδα δεν μπορεί σήμερα να ανορθώσει την οικονομία της εισάγοντας εθνικό νόμισμα

Εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια η ελληνική κοινωνία, βυθισμένη στον απόλυτο παραλογισμό, προσπαθεί να επιτύχει κάτι το οποίο δεν το έχει πετύχει ποτέ στο παρελθόν κάποια άλλη κοινωνία, και ούτε πρόκειται να το πετύχει και κάποια στο μέλλον: προσπαθεί να ζήσει απολαμβάνοντας υψηλότερα εισοδήματα από όσα η ίδια μπορεί να δημιουργήσει με την εργασία της, πιστεύοντας μάλιστα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαράγραπτο δικαίωμά της. Παρότι δε, από το 2009 και στη συνέχεια, έχει καταστεί πασιφανές το αδύνατο του εγχειρήματος, η ελληνική κοινωνία δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα και συνεχίζει την προσπάθειά της − ίσως και γιατί δεν ξέρει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό. Θεώρησε, λοιπόν, απολύτως φυσιολογικό να επιδιώκει αυτά που δεν δικαιολογούν οι δυνατότητές της, πυκνώνοντας τις γραμμές του αντι-μνημονιακού αγώνα. Η κεντρική ιδέα, στην πρώτη φάση της κρίσης, με κορυφαίες στιγμές το 2012 και το 2015, ήταν να εκλεγούν κυβερνήσεις λεβέντηδων που θα έκαναν «σκληρή διαπραγμάτευση», δηλαδή θα πήγαιναν μέσα στο Βερολίνο και θα ανάγκαζαν τον ανθρωπόμορφο Σόιμπλε, που αρνείται ανάλγητα να μας δίνει λεφτά για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, να καταπιεί τη γλώσσα του και να μας τα σκάσει κανονικά, διαγράφοντας παράλληλα και το χρέος. Το καλοκαίρι του 2015 η ιδέα της «σκληρής διαπραγμάτευσης» έφθασε στο απόγειό της όταν στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός εκλήθη να απαντήσει στο, με κωδικοποιημένο τρόπο διατυπωθέν, ερώτημα «Θέλεις να ζεις με όσα βγάζεις, όπως όλοι οι λαοί του κόσμου, ή όχι;». Όπως είναι γνωστό, ο ελληνικός λαός απάντησε με ποσοστό 63% ένα βροντώδες μυριόστομο όχι, απαιτώντας να ζει με περισσότερα από όσα βγάζει και τη διαφορά να την πληρώνουν οι τοκογλύφοι. Πλην όμως, για κάποιους λόγους, αυτό δεν έγινε δεκτό από τους Ευρωπαίους εταίρους και οι εξελίξεις ήταν λίγο διαφορετικές από τις αναμενόμενες. Έκτοτε, η θεωρία της «σκληρής διαπραγμάτευσης», παρά το ότι παραμένει σε κυκλοφορία και ασκεί ακόμη μία περιορισμένη επιρροή, έχει χάσει τη λάμψη και τη γοητεία της. Το κενό που έχει δημιουργηθεί προσπαθούν να καλύψουν άλλες εξίσου ριζοσπαστικές θεωρίες, μεταξύ των οποίων και μία που ακολουθούσε από την αρχή της κρίσης εκ του σύνεγγυς τη «σκληρή διαπραγμάτευση» σε επικουρικό ρόλο, αλλά τώρα αυτονομείται. Πρόκειται για τη θεωρία της επίτευξης του βασικού στόχου μας (να είμαστε πιο πλούσιοι από αυτό που επιτρέπουν τα εισοδήματα από την εργασία μας), όχι πλέον μέσω του να τα πάρουμε παλικαρίσια από τους ξένους, αλλά μέσω της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, την πολυτραγουδισμένη μας δραχμή.

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Φιλοξενούμενα: Αυτό που θέλουν οι «δανειστές»

27  Ιανουαρίου 2017 Αυτό που θέλουν οι «δανειστές» (κι εμείς αντιστεκόμαστε),  Athens Voice

 

Ι

Σε κάθε φάση της κρίσης ο δημόσιος διάλογος, πληθωρικός σε ποσότητα αλλά μηδενικός σε ενημερωτική αξία, κινούμενος ανάμεσα στις δημαγωγικές διακηρύξεις και στους διαξιφισμούς των κομμάτων και στις πομφόλυγες των σχολιαστών, αποτυφλώνει και παραπληροφορεί ακόμη περισσότερο ένα κοινό το οποίο, όμως, και το ίδιο δεν κόπτεται ιδιαίτερα να ενημερωθεί για τις άβολες αλήθειες, αλλά προτιμά ό,τι και όποιον το καθησυχάζει πως όλα θα γίνουν ικανοποιητικά στο μέγιστο βαθμό, με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Αποτέλεσμα, βεβαίως, είναι ότι κάθε φορά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προ ολίγου επαγγελόταν η κυβερνώσα ομάδα με αποτέλεσμα να κατρακυλάει η χώρα ακόμη μερικά σκαλιά χαμηλότερα, στη σκάλα της καταστροφής.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Αναλύσεις: Κυβερνήτες επιπλέοντος ναυαγίου

28 Ιανουαρίου 2017   Κυβερνήτες επιπλέοντος ναυαγίου

Ημερησία του Σαββάτου  - Οικονομία, 28/1/2017

Οι εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών ή μεμονωμένων αναλυτών, σχετικά με το ύψος του εθνικού μας χρέους το 2030 ή το 2060 είναι ασκήσεις επί χάρτου, χωρίς αξία. Όλες οι παράμετροι στις εν λόγω εκτιμήσεις είναι απολύτως αβέβαιες και υποθετικές. Το πρόβλημα, εν τούτοις, της χαράξεως μίας μεσομακροπρόθεσμης πολιτικής που θα επιτρέψει στη χώρα να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία, την αναγκαστική έξοδο από την Ευρωζώνη και τις εθνικές, (όχι μόνο οικονομικές), καταστροφές οι οποίες σε μία τέτοια περίπτωση (μετά πλήρους βεβαιότητος) θα ακολουθούσαν, είναι άμεσο και επιτακτικό.

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Φιλοξενούμενα: H Ελλάδα μπροστά στο 2017

H Ελλάδα μπροστά στο 2017  

Κωνσταντίνος  Γάτσιος & Δημήτρης Α. Ιωάννου

Το ΒΗΜΑ της Κυριακής,  Νέες  Εποχές,  7/1/2017


Όσοι προβληματίζονται και ανησυχούν για τις πιθανότητες που υπάρχουν το 2017 να καταλάβει και τη χώρα μας το κίνημα της post truth πολιτικής, που εξαπλώνεται στον δυτικό κόσμο σαν τη φωτιά του κατακαλόκαιρου στον κάμπο με τα στάχυα, μπορούν να ησυχάσουν. Δεν υπάρχει κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο για έναν πολύ απλό λόγο: διότι η post truth πολιτική, δηλαδή η παραίσθηση και ο παραλογισμός, η εξαλλοσύνη και η στρεψοδικία, η τύφλωση και η αυτοκαταστροφικότητα αποτελούν εδώ και χρόνια ενδημικά στοιχεία του κυρίαρχου εθνικού μας τρόπου λογίζεσθαι και πράττειν, που η κοινωνία μας εξωτερικεύει από κάθε πόρο και σε κάθε ανάσα της, κάθε στιγμή και σε κάθε ευκαιρία.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Αναλύσεις: Κολλημένοι στην παρηγορητική διαχείριση

14 Ιανουαρίου 2017  Κολλημένοι στην παρηγορητική διαχείριση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 14/1/2017

Τα ίδια και απαράλλακτα, χρόνια τώρα: Θα «επανέλθουν» οι «Θεσμοί», θα «κλείσει» η αξιολόγηση; Δεν υπάρχει χώρα, όπως η Ελλάδα, που όντας σε κατάσταση τεχνικής χρεοκοπίας, σέρνεται επί χρόνια συμμορφούμενη με τις «μνημονιακές» υποχρεώσεις της μόνον κατ’ ανάγκην («Ανάγκη εστί το μη δύνασθαι πράττειν άλλως», κατά τον Αριστοτέλη). Όπως σύρεται (και) η τρέχουσα διαχείριση στο κλείσιμο της εκκρεμούσας αξιολόγησης. Ως μέρος ενός τελετουργικού αφασίας ως προς την κατανόηση των θεμελιωδών αιτίων που δημιουργούν αυτήν την (διαρκή, επί επταετία πλέον) ανάγκη.

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Αναλύσεις: Ευχές για το ’21 ή για το ’22;

5 Ιανουαρίου  2017   Ευχές για το ’21 ή για το ’22;

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 5/1/2017

Τέτοιες μέρες τέλη του 2007-αρχές του 2008 το άρθρο στην παρούσα στήλη τιτλοφορούνταν «Ευχές για το ... 2009» (βλ. ΗτΣ 29/12/2007). Μετά από σχεδόν τρία χρόνια εβδομαδιαίων αναλύσεων η στήλη προειδοποιούσε (παρά το -και αντίθετα στο- ευρύτερο κλίμα εθνικής και οικονομικής αφασίας) για την καταστροφική πορεία λόγω της συρρικνούμενης εθνικής παραγωγής και ανταγωνιστικότητας. Που συγκαλύπτονταν από την εθνική και οικονομική αφασία λόγω της υπερχρέωσης και της υποτιθεμένης ανάπτυξης με δανεικά προς κατανάλωση (το αυξανόμενο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος).

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Αναλύσεις: Διασφάλιση της αποφυγής της χρεοκοπίας

30 Δεκεμβρίου 2016 Διασφάλιση της αποφυγής της χρεοκοπίας

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 30/12/2016


Κρίσιμο για την Ελλάδα του 2017 παραμένει η διασφάλιση της αποφυγής της άτακτης χρεοκοπίας -αυτής που απέφυγε το 2010, το 2012 και το 2015. Η κρίση που ξεκίνησε το 2010 συνεχίζεται έως σήμερα διότι οι συλλογικές μας επιλογές για την αντιμετώπισή της στερούνταν και της πρακτικής τόλμης και της πνευματικής διαύγειας που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Αυτό όμως πρέπει να αλλάξει.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Αναλύσεις: Αρκούν οι συστάσεις και οι αποφάσεις;

23 Δεκεμβρίου 2016  Αρκούν οι συστάσεις και οι αποφάσεις;

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 23-25 Δεκεμβρίου 2016

Για την αναθεώρηση των θεσμών της ελληνικής αγοράς εργασίας, είτε οι Συστάσεις της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, είτε οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (όπως αυτή της 21ης Δεκεμβρίου 2016 σχετικά με την Προδικαστική παραπομπή - Οδηγία 98/59/ΕΚ - Προσέγγιση των σχετικών με τις ομαδικές απολύσεις νομοθεσιών των κρατών μελών), είναι στα αναγκαία (και αναπόφευκτα) αλλά όχι στα ικανά, όταν οι ενδογενείς προσεγγίσεις και λύσεις απουσιάζουν...

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Αναλύσεις: Οι συστάσεις των ξένων εμπειρογνωμόνων

17  Δεκεμβρίου 2016 Οι συστάσεις των ξένων εμπειρογνωμόνων

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 17/12/2016

Δεν έχει υπάρξει άλλη χώρα στον σύγχρονο κόσμο που να αποτελεί για τόσα χρόνια, για τέτοιο εύρος θεμάτων, αντικείμενο τόσων συστάσεων από ξένους εμπειρογνώμονες, οι οποίες αποτελούν αντικείμενο εφήμερου, ρηχού, και συχνότατα άστοχου σχολιασμού, όπως η Ελλάδα των τελευταίων επτά ετών, ενώ οι ενδογενείς προσεγγίσεις και λύσεις απουσιάζουν παντελώς. Κι αυτό ισχύει είτε για τους αυτόκλητους, είτε για τους επιλεγμένους από τους λεγόμενους «θεσμούς» αλλά και από τις λεγόμενες εθνικές κυβερνήσεις.

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Άρθρα: Ο κανόνας ασφαλείας για την αποφυγή μίας εθνικής χρεοκοπίας

14 Δεκεμβρίου 2016 Ο κανόνας ασφαλείας για την αποφυγή μίας εθνικής χρεοκοπίας

Των Δημήτρη Α. Ιωάννου και Χρήστου Α. Ιωάννου    Capital.gr


Οι εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών, ή και μεμονωμένων αναλυτών, σχετικά με το ποιό θα είναι το ύψος του εθνικού μας χρέους το 2030 ή το 2060 είναι απλές ασκήσεις επί χάρτου, χωρίς την παραμικρή αξία. (Το ίδιο, σε ακόμη μεγαλύτερο, ίσως, βαθμό ισχύει για την εκτίμηση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ). Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι όλες οι παράμετροι οι οποίες προσδιορίζουν τις εν λόγω εκτιμήσεις είναι απολύτως αβέβαιες και υποθετικές. Το πρόβλημα, εν τούτοις, της χαράξεως μίας μεσομακροπρόθεσμης πολιτικής που θα επιτρέψει στην χώρα να αποφύγει την χρεοκοπία, την αναγκαστική έξοδο από την ευρωζώνη και τις εθνικές, (όχι μόνο οικονομικές), καταστροφές οι οποίες σε μία τέτοια περίπτωση θα ακολουθούσαν μετά πλήρους βεβαιότητος, είναι άμεσο και επιτακτικό. 

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Φιλοξενούμενα: «Κλάψε να σου δώσουν»

8 Δεκεμβρίου 2016 «Κλάψε να σου δώσουν»

 
Με αυτή την παραίνεση πορεύεται η ελληνική κοινωνία μέσα στο τοπίο της βαθιάς οικονομικής κρίσης
 
Δημήτρης Ιωάννου -  Athens Voice.gr

Φιλοξενούμενα: Η χώρα της επαιτείας δεν είναι Ελλάδα

Παρασκευή, 02 Δεκεμβρίου 2016,  
 
 
Των Κωνσταντίνου Γάτσιου και Δημήτρη Α. Ιωάννου
 
Ναυτεμπορική, Απόψεις, σελ. 2,  2/12/2016  
 
και 
 

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Αναλύσεις: Το πρόσωπο της παραγωγικής ανασυγκρότησης

26  Νοεμβρίου 2016 Το πρόσωπο της παραγωγικής ανασυγκρότησης

Η παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, εάν επιχειρηθεί και εάν επιτευχθεί, συνδέεται με το εάν θα αναδειχθούν ενδογενή κινήματα παραγωγών και κύματα επιχειρηματικότητας, για βιώσιμες και ανταγωνιστικές επιχειρήσεις παραγωγής, εξαγωγών και υποκατάστασης εισαγωγών σε αυτό που ορίζεται τομέας των διεθνώς εμπορευσίμων προϊόντων και υπηρεσιών. Χρειαζόμαστε γι αυτό, ως κοινωνία και ως οικονομία, επιχειρηματικότητα παραγωγής και εξαγωγών, και αντιστοίχως εργαζόμενους με συνείδηση και αυτοπεποίθηση για την σημασία του τομέα τους.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Αναλύσεις: Επιχειρηματικότητα παραγωγής και εξαγωγών

19 Νοεμβρίου 2016   Επιχειρηματικότητα παραγωγής και εξαγωγών

Ημερησία του Σαββάτου -  Οικονομία, 19/11/2016

Δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις χάθηκαν από την έναρξη της οικονομικής συρρίκνωσης το 2008 και από την έναρξη της οικονομικής κατάρρευσης το 2009. Και συνεχίζουν να χάνονται. Το να χάνονται επιχειρήσεις είναι φαινόμενο που συμβαίνει και σε συνθήκες οικονομικής μεγέθυνσης και ανάπτυξης, αλλά το να χάνονται τόσες πολλές και το ισοζύγιο να παραμένει τόσο αρνητικό, είναι μία διαδικασία που συνδέεται ευθέως με την διαδικασία παραγωγικής κατάρρευσης.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Αναλύσεις: Η δημόσια διοίκηση ως μέρος των μεταρρυθμίσεων

5 Νοεμβρίου 2016 Η δημόσια διοίκηση ως μέρος των μεταρρυθμίσεων

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 5/11/2016

Στην Ελλάδα όσοι γνωρίζουν το έργο του Ζαν Μονέ (Jean Omer Marie Gabriel Monnet), είναι κυρίως οι ασχολούμενοι με την ευρωπαϊκή ενοποίηση, καθώς θεωρείται, και ήταν, από τους πρωτεργάτες της συζήτησης μετά το τέλος του πολέμου. Όμως ο Ζαν Μονέ δεν είχε μόνο ένα αναδυόμενο, καθ’ οδόν, σχέδιο για της Ευρώπη, προσπαθώντας να εξισορροπήσει και να συνθέσει τα συμφέροντα των ηττημένων, και κατεστραμμένων, και των νικητών, και επίσης κατεστραμμένων, του Β’ Παγκοσμίου πολέμου στην Ευρώπη.
 

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

Συνεντεύξεις (video): Το ελληνικό δημόσιο παράγει ακόμη χρέος

 

Xρ. Ιωάννου στη «Ν»: Το ελληνικό δημόσιο παράγει ακόμη χρέος

Οι φόροι στραγγαλίζουν την οικονομία, δεν είναι βιώσιμη αυτή η μείωση των ελλειμμάτων, το ελληνικό δημόσιο εισπράττει αντί να παρέχει
Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016 13:43 UPD:15:12




 
 
          
 
 







         
 

naftemporiki.gr
Στο στούντιο της «Ν» ο οικονομολόγος, εκπονητής μελέτης για την ελληνική δημόσια διοίκηση, Χρήστος Ιωάννου
 
Στον Βασίλη Κωστούλα
vkost@naftemporiki.gr
Στούντιο: Βάνιας Σταυρακάκης

Την εκτίμηση ότι η θεαματική δημοσιονομική προσαρμογή των τελευταίων ετών δεν είναι βιώσιμη, καθώς προήλθε από την πλευρά των φορολογικών εσόδων αντί των δαπανών, εκφράζει στη «Ν» ο οικονομολόγος Χρήστος Ιωάννου. Παρουσιάζοντας τα συμπεράσματα μελέτης του για την ελληνική δημόσια διοίκηση τονίζει ότι την περίοδο 1974-2009 η αναλογία δημοσίων υπαλλήλων και πληθυσμού υπερπενταπλασιάστηκε. Υπογραμμίζει επίσης ότι οι πολίτες πληρώνουν «δύο φορές» για τα δημόσια αγαθά, τα οποία χαρακτηρίζει «ιδιωτικοδημόσια».