Άρθρα: Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

22  Απριλίου  2017    Μύθοι και αυταπάτες για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις

Καθημερινή - Οικονομία,  Άποψη, 22/4/2017

Η Ελλάδα θέλει να εφαρμόζει το «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο», αλλά οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι εταίροι-δανειστές της την εξαιρούν; Η Ελλάδα θέλει να επιστρέψει στις (κλαδικές) συμβάσεις εργασίας, αλλά δεν την αφήνουν οι εταίροι-δανειστές; Η ρητορική της «εξαίρεσης» και της «επιστροφής» ίσως δημιουργεί εφήμερες συμπάθειες σε φιλέλληνες, προοδευτικούς και μη, αλλά είναι μία υπεκφυγή.

Μελέτες   -   Άρθρα -  Αναλύσεις




 

Αναλύσεις: Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας

23  Απριλίου 2017 Η παραμελημένη υπόθεση της ανταγωνιστικότητας

 

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 23/4/2017

 

Συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, αντιπαραθέσεις, σχεδιασμοί, προβλέψεις κ.ο.κ. γίνονται για όλα τα άλλα, εκτός από το θεμελιώδες ζήτημα της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας. Η χρεοκοπημένη Ελλάδα «σέρνεται», αρνούμενη να αντιληφθεί γιατί χρεοκόπησε, και γιατί η χρεοκοπία της διαρκεί τόσα χρόνια. Ακόμη και μετά το ενδεχόμενο να συμφωνηθούν οι όροι και οι τρόποι της μεσοπρόθεσμης αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους (μετά από δύο αναδιαρθρώσεις, και την εισαγωγή στην τρίτη με τα βραχυπρόθεσμα μέτρα) κινδυνεύει να παραμείνει ένα «επιπλέον ναυάγιο».

Αναλύσεις: Τα κρατικομματικά Οικονομικά καλά κρατούν

15 Απριλίου  2017  Τα κρατικομματικά Οικονομικά καλά κρατούν

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 15/4/2017

Η ενημέρωση του 3ου Μνημονίου με ρυθμίσεις για την υποτιθέμενη μεταμνημονιακή περίοδο και η (προσωρινή) «υπεραπόδοση» των φορολογικών μέτρων το 2016 μας υπενθυμίζουν την αδήριτη συνέχεια αυτού που την 15.12.2012 η στήλη ανέλυε ως «Κρατικομματικά Οικονομικά». Τα επαναλαμβάνω.

Αναλύσεις: Το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας

9  Απριλίου 2017   Το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 9/4/2017

Η, για όγδοο χρόνο, χρεοκοπημένη Ελλάδα σέρνεται από μνημόνιο σε μνημόνιο (από δάνειο σε δάνειο), από αξιολόγηση σε αξιολόγηση (από δόση σε δόση), με μοιρολόγια: για την κατάρρευση και μετά την στασιμότητα του ΑΕΠ, για το δημόσιο χρέος, για το ασφαλιστικό, για την φτωχοποίηση, για την ανεργία, για τα εργασιακά κοκ τα οποία κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο. Από τον περασμένο χρόνο το μοιρολόι για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας (ΣΣΕ) έχει ενισχυθεί και διεθνοποιηθεί.

Αναλύσεις: Κρίσιμες λεπτομέρειες στους οικονομικούς δείκτες

1 Απριλιου 2017  Κρίσιμες λεπτομέρειες στους οικονομικούς δείκτες

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 1/4/2017

Εάν το 2016 ήταν έτος στασιμότητας, μικρής αύξησης, ή νέας μείωσης του ΑΕΠ θα το μάθουμε το επόμενο Οκτώβριο όταν υπάρξει και δημοσιοποιηθεί η δεύτερη εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ. Τα στοιχεία της 1ης εκτίμησης δείχνουν ότι το ΑΕΠ αυξήθηκε 0,1% σε ονομαστικούς όρους (σε 175,9 δισ. € έναντι 175,7 δισ. € το 2015) και παρουσίασε μηδενική μεταβολή (0,0%) σε πραγματικούς όρους - σε όρους όγκου (σε 184,5 δισ. € έναντι 184,5 δισ. € το 2015). Η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ στην οκταετία 2008-2016 σε ονομαστικούς όρους υπερβαίνει το 27% (27,3%). Θα σταματήσει εκεί;

Άρθρα: Το διεθνοποιημένο μοιρολόι περί κλαδικών συμβάσεων

27 Μαρτίου 2017  Το διεθνοποιημένο μοιρολόι περί κλαδικών συμβάσεων

Ναυτεμπορική, ΄Αρθρο,  27 Μαρτίου 2017, σελ. 22 - naftemporiki.gr,  Απόψεις,  27/3/2017

Από την έντυπη έκδοση
Του Χρήστου Α. Ιωάννου
Oικονομολόγος

Συζητήσεις και «διαπραγματεύσεις» άνευ πραγματικού αντικρίσματος και ουσιαστικού αντικειμένου έχουν υπάρξει πολλές στην Ελλάδα από τη χρεοκοπία του 2010 - σύμπτωμα και αυτές της χρεοκοπίας. Η «διαπραγμάτευση» περί τα εργασιακά, και ειδικότερα τα περί «επιστροφής των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας» είναι ακόμη μία. Γίνεται για να επιστρέψει η Ελλάδα σε κάτι που δεν υπήρξε.

Φιλοξενούμενα: Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια (μέρος 2ον)

16 Μαρτίου 2017  Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια (μέρος 2ον)

Δημήτρης Α. Ιωάννου

Ναυτεμπορική - Άρθρα,  Πέμπτη 16 Μαρτίου 2017, σελ. 9.
&
naftemporiki.gr - Απόψεις,  Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017.


Το δεύτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής στάσης απέναντι στην κρίση είναι η πλήρης, σχεδόν αυτιστική, αδυναμία για μία ενδογενή, εθνική, αντίδραση. Προκύπτει φυσιολογικά από το πρώτο χαρακτηριστικό, δηλαδή από την κυριαρχία της παρασιτικής συνιστώσας της κοινωνίας μας, αλλά και την ταυτόχρονη συλλογική άρνηση να θεωρηθεί ο παρασιτισμός ως νοσηρό φαινόμενο.

Φιλοξενούμενα: Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια

13 Μαρτίου 2017  Τυφλοί μες στα πυκνά σκοτάδια - Μέρος 1ον

Δημήτρης  Α. Ιωάννου 

Ναυτεμπορική - Άρθρα,  Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017, σελ. 24 
&
naftemporiki.gr - Απόψεις,  Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Τα αποτελέσματα προσφάτων ερευνών της κοινής γνώμης -με θέματα που εκτείνονται μέχρι το, εύλογο, ερώτημα αν μας ψεκάζουν και με τι- όχι μόνο έρχονται να επιβεβαιώσουν συμπεράσματα που είχαν εξαχθεί από ανάλογες έρευνες παλαιότερα, αλλά δίνουν και τη δυνατότητα -μέσω μίας «ανάγνωσης σε δεύτερο επίπεδο»- να απαντηθεί πληρέστερα το ερώτημα γιατί η Ελλάδα συνεχίζει να ταλαιπωρείται με μνημόνια, ενώ οι άλλες χώρες που εισήλθαν σε ανάλογες δεσμεύσεις, σε μεταγενέστερο χρόνο απ’ αυτήν, έχουν ήδη εξέλθει. Η απάντηση που προκύπτει έχει, λοιπόν, δύο σκέλη: Πρώτον, διότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο εισήλθε στη βαθιά κρίση στην οποία βρίσκεται και, δεύτερον, διότι (ως συνέπεια και του πρώτου) ούτε καν φαντάζεται ότι ο μόνος τρόπος για να βγει απ’ αυτήν είναι μέσα από δικές της προσπάθειες, με τις δικές της δυνάμεις, έστω κι αν παράλληλα χρησιμοποιεί τη βοήθεια των εταίρων.

Αναλύσεις: Το μοιρολόι για τη φτωχοποίηση

11 Μαρτίου 2017   Το μοιρολόϊ για τη φτωχοποίηση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 11/3/2017

Δίπλα στο μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό, στο οποίο αναφερθήκαμε την περασμένη εβδομάδα, από καιρού εις καιρόν εμφανίζεται και το μοιρολόι για τη φτωχοποίηση των Ελλήνων. Η φτωχοποίηση των Ελλήνων είναι ένα θέμα που έρχεται και επανέρχεται στις δημόσιες αναφορές σχεδόν κάθε φορά που δημοσιεύεται κάποια σχετική ανακοίνωση της Eurostat ή κάποια διεθνής συγκριτική μελέτη. Τέτοια αφορμή έδωσε προ δεκαημέρου μία συνέντευξη ερευνητή του Institut der deutschen Wirtschaft Koln στο Reuters στη Γερμανία.

Άρθρα: Συγκρούσεις εκτός θέματος και απουσία λογοδοσίας

6 Μαρτίου 2017 Συγκρούσεις εκτός θέματος και απουσία λογοδοσίας

 

Ναυτεμπορική - Άρθρα, σελ.24, 6/3/2017,  naftemporiki.gr - Απόψεις, Δευτέρα, 06 Μαρτίου 2017

 

 

Ο υποτιθέμενος δημόσιος διάλογος, και η διαχείριση εκ μέρους των αρμοδίων (διοικητικά και πολιτικά) για ένα γεγονός του οποίου έλαβαν γνώση και, κυρίως, υπέστησαν τις συνέπειες, εκατομμύρια πολιτών, όπως οι τρεις (23/2, 1/3, 3/3) 24ωρες απεργίες των μισθωτών στις σταθερές συγκοινωνίες των Αθηνών (μετρό, ηλεκτρικός, τραμ) είναι ένα καλό παράδειγμα των συμπτωμάτων και των ενδογενών αιτίων της τρέχουσας χρεοκοπίας και παρακμής.

Αναλύσεις: Το μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό

4 Μαρτίου 2017 Το μακρύ μοιρολόϊ για το ασφαλιστικό

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 4/3/2017

Με την χρεοκοπία του 2010 οι μέχρι τότε αποδοθείσες και καταβαλλόμενες συντάξεις άρχισαν να μειώνονται. Τώρα στην λεγόμενη «αξιολόγηση» - «διαπραγμάτευση», συζητείται το πότε και το πώς να ξαναμειωθούν. Ταυτόχρονα, πλήθος επαγγελματικών ομάδων διαμαρτύρονται για το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών που προβλέπει το νέο σύστημα του ΕΦΚΑ. Έτσι το μακρύ, πολυετές, μοιρολόι για το ασφαλιστικό, που είχε αρχίσει πριν την χρεοκοπία, συνεχίζεται. Η ελληνική κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με τις εδραίες μεταπολιτευτικές αυταπάτες της, τις οποίες το πολιτ(ευτ)ικό σύστημα που τις δημιούργησε και καλλιέργησε, υπερασπίζεται δεόντως.

Αναλύσεις: Μεταπολιτευτική υποκρισία για τις επόμενες γενιές

25  Φεβρουαρίου 2017 Μεταπολιτευτική υποκρισία για τις επόμενες γενιές

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 25/2/2017

Στην χορωδιακή παρουσίαση τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από δέκα δημοτικές χορωδίες την 6η (και την 7η) Φεβρουαρίου 2017, στην οποία αναφέρθηκα την περασμένη εβδομάδα, από τα 33 τραγούδια μόνο δύο ήταν της περιόδου μετά την μεταπολίτευση του 1974. Ένα εκ των δύο ήταν το «Κάποτε θά ’ρθουν», γραμμένο και τραγουδισμένο το 1979, για την ταινία «Ασυμβίβαστος». Είναι αυτό που ο στίχος του καταλήγει « ... υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα».

Αναλύσεις: Η υποκριτική και στείρα μεταπολίτευση

18 Φεβρουαρίου 2017  Η υποκριτική και στείρα μεταπολίτευση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 18/2/2017


Την 6η Φεβρουαρίου είχα την τύχη να παρακολουθήσω την εξαιρετική χορωδιακή παρουσίαση τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από δέκα δημοτικές χορωδίες (της Κέρκυρας, της Λάρισας, της Κεφαλονιάς, της Κορίνθου, της Τρίπολης, της Χίου, της Φλώρινας, της Αγίας Παρασκευής, της Κηφισιάς, και της ενορίας Αγίου Παντελεήμονος οδού Αχαρνών) συνοδευόμενες από συμφωνική μαντολινάτα με κεφαλλονίτικες/επτανησιακές ρίζες. Εξ ου και ο τίτλος της εκδήλωσης «Όλη η Ελλάδα για τον Μίκη».

Φιλοξενούμενα: Η επιστροφή στη δραχμή δεν είναι εφικτή

15 Φεβρουαρίου 2017  Η επιστροφή στη δραχμή δεν είναι εφικτή


Δημήτρης Ιωάννου -  Απόψεις - AthensVoice.gr


Η Ελλάδα δεν μπορεί σήμερα να ανορθώσει την οικονομία της εισάγοντας εθνικό νόμισμα

Εδώ και δεκαπέντε περίπου χρόνια η ελληνική κοινωνία, βυθισμένη στον απόλυτο παραλογισμό, προσπαθεί να επιτύχει κάτι το οποίο δεν το έχει πετύχει ποτέ στο παρελθόν κάποια άλλη κοινωνία, και ούτε πρόκειται να το πετύχει και κάποια στο μέλλον: προσπαθεί να ζήσει απολαμβάνοντας υψηλότερα εισοδήματα από όσα η ίδια μπορεί να δημιουργήσει με την εργασία της, πιστεύοντας μάλιστα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απαράγραπτο δικαίωμά της. Παρότι δε, από το 2009 και στη συνέχεια, έχει καταστεί πασιφανές το αδύνατο του εγχειρήματος, η ελληνική κοινωνία δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα και συνεχίζει την προσπάθειά της − ίσως και γιατί δεν ξέρει ή δεν μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό. Θεώρησε, λοιπόν, απολύτως φυσιολογικό να επιδιώκει αυτά που δεν δικαιολογούν οι δυνατότητές της, πυκνώνοντας τις γραμμές του αντι-μνημονιακού αγώνα. Η κεντρική ιδέα, στην πρώτη φάση της κρίσης, με κορυφαίες στιγμές το 2012 και το 2015, ήταν να εκλεγούν κυβερνήσεις λεβέντηδων που θα έκαναν «σκληρή διαπραγμάτευση», δηλαδή θα πήγαιναν μέσα στο Βερολίνο και θα ανάγκαζαν τον ανθρωπόμορφο Σόιμπλε, που αρνείται ανάλγητα να μας δίνει λεφτά για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, να καταπιεί τη γλώσσα του και να μας τα σκάσει κανονικά, διαγράφοντας παράλληλα και το χρέος. Το καλοκαίρι του 2015 η ιδέα της «σκληρής διαπραγμάτευσης» έφθασε στο απόγειό της όταν στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός εκλήθη να απαντήσει στο, με κωδικοποιημένο τρόπο διατυπωθέν, ερώτημα «Θέλεις να ζεις με όσα βγάζεις, όπως όλοι οι λαοί του κόσμου, ή όχι;». Όπως είναι γνωστό, ο ελληνικός λαός απάντησε με ποσοστό 63% ένα βροντώδες μυριόστομο όχι, απαιτώντας να ζει με περισσότερα από όσα βγάζει και τη διαφορά να την πληρώνουν οι τοκογλύφοι. Πλην όμως, για κάποιους λόγους, αυτό δεν έγινε δεκτό από τους Ευρωπαίους εταίρους και οι εξελίξεις ήταν λίγο διαφορετικές από τις αναμενόμενες. Έκτοτε, η θεωρία της «σκληρής διαπραγμάτευσης», παρά το ότι παραμένει σε κυκλοφορία και ασκεί ακόμη μία περιορισμένη επιρροή, έχει χάσει τη λάμψη και τη γοητεία της. Το κενό που έχει δημιουργηθεί προσπαθούν να καλύψουν άλλες εξίσου ριζοσπαστικές θεωρίες, μεταξύ των οποίων και μία που ακολουθούσε από την αρχή της κρίσης εκ του σύνεγγυς τη «σκληρή διαπραγμάτευση» σε επικουρικό ρόλο, αλλά τώρα αυτονομείται. Πρόκειται για τη θεωρία της επίτευξης του βασικού στόχου μας (να είμαστε πιο πλούσιοι από αυτό που επιτρέπουν τα εισοδήματα από την εργασία μας), όχι πλέον μέσω του να τα πάρουμε παλικαρίσια από τους ξένους, αλλά μέσω της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, την πολυτραγουδισμένη μας δραχμή.

Φιλοξενούμενα: Αυτό που θέλουν οι «δανειστές»

27  Ιανουαρίου 2017 Αυτό που θέλουν οι «δανειστές» (κι εμείς αντιστεκόμαστε),  Athens Voice

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

 

Ι

Σε κάθε φάση της κρίσης ο δημόσιος διάλογος, πληθωρικός σε ποσότητα αλλά μηδενικός σε ενημερωτική αξία, κινούμενος ανάμεσα στις δημαγωγικές διακηρύξεις και στους διαξιφισμούς των κομμάτων και στις πομφόλυγες των σχολιαστών, αποτυφλώνει και παραπληροφορεί ακόμη περισσότερο ένα κοινό το οποίο, όμως, και το ίδιο δεν κόπτεται ιδιαίτερα να ενημερωθεί για τις άβολες αλήθειες, αλλά προτιμά ό,τι και όποιον το καθησυχάζει πως όλα θα γίνουν ικανοποιητικά στο μέγιστο βαθμό, με τον πιο ανώδυνο τρόπο. Αποτέλεσμα, βεβαίως, είναι ότι κάθε φορά συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που προ ολίγου επαγγελόταν η κυβερνώσα ομάδα με αποτέλεσμα να κατρακυλάει η χώρα ακόμη μερικά σκαλιά χαμηλότερα, στη σκάλα της καταστροφής.

Αναλύσεις: Κυβερνήτες επιπλέοντος ναυαγίου

28 Ιανουαρίου 2017   Κυβερνήτες επιπλέοντος ναυαγίου

Ημερησία του Σαββάτου  - Οικονομία, 28/1/2017

Οι εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών ή μεμονωμένων αναλυτών, σχετικά με το ύψος του εθνικού μας χρέους το 2030 ή το 2060 είναι ασκήσεις επί χάρτου, χωρίς αξία. Όλες οι παράμετροι στις εν λόγω εκτιμήσεις είναι απολύτως αβέβαιες και υποθετικές. Το πρόβλημα, εν τούτοις, της χαράξεως μίας μεσομακροπρόθεσμης πολιτικής που θα επιτρέψει στη χώρα να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία, την αναγκαστική έξοδο από την Ευρωζώνη και τις εθνικές, (όχι μόνο οικονομικές), καταστροφές οι οποίες σε μία τέτοια περίπτωση (μετά πλήρους βεβαιότητος) θα ακολουθούσαν, είναι άμεσο και επιτακτικό.

Φιλοξενούμενα: H Ελλάδα μπροστά στο 2017

H Ελλάδα μπροστά στο 2017  

Κωνσταντίνος  Γάτσιος & Δημήτρης Α. Ιωάννου

Το ΒΗΜΑ της Κυριακής,  Νέες  Εποχές,  7/1/2017

Όσοι προβληματίζονται και ανησυχούν για τις πιθανότητες που υπάρχουν το 2017 να καταλάβει και τη χώρα μας το κίνημα της post truth πολιτικής, που εξαπλώνεται στον δυτικό κόσμο σαν τη φωτιά του κατακαλόκαιρου στον κάμπο με τα στάχυα, μπορούν να ησυχάσουν. Δεν υπάρχει κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο για έναν πολύ απλό λόγο: διότι η post truth πολιτική, δηλαδή η παραίσθηση και ο παραλογισμός, η εξαλλοσύνη και η στρεψοδικία, η τύφλωση και η αυτοκαταστροφικότητα αποτελούν εδώ και χρόνια ενδημικά στοιχεία του κυρίαρχου εθνικού μας τρόπου λογίζεσθαι και πράττειν, που η κοινωνία μας εξωτερικεύει από κάθε πόρο και σε κάθε ανάσα της, κάθε στιγμή και σε κάθε ευκαιρία.

Αναλύσεις: Κολλημένοι στην παρηγορητική διαχείριση

14 Ιανουαρίου 2017  Κολλημένοι στην παρηγορητική διαχείριση

Ημερησία  του Σαββάτου - Οικονομία, 14/1/2017

Τα ίδια και απαράλλακτα, χρόνια τώρα: Θα «επανέλθουν» οι «Θεσμοί», θα «κλείσει» η αξιολόγηση; Δεν υπάρχει χώρα, όπως η Ελλάδα, που όντας σε κατάσταση τεχνικής χρεοκοπίας, σέρνεται επί χρόνια συμμορφούμενη με τις «μνημονιακές» υποχρεώσεις της μόνον κατ’ ανάγκην («Ανάγκη εστί το μη δύνασθαι πράττειν άλλως», κατά τον Αριστοτέλη). Όπως σύρεται (και) η τρέχουσα διαχείριση στο κλείσιμο της εκκρεμούσας αξιολόγησης. Ως μέρος ενός τελετουργικού αφασίας ως προς την κατανόηση των θεμελιωδών αιτίων που δημιουργούν αυτήν την (διαρκή, επί επταετία πλέον) ανάγκη.

Αναλύσεις: Ευχές για το ’21 ή για το ’22;

5 Ιανουαρίου  2017   Ευχές για το ’21 ή για το ’22;

Ημερησία του Σαββάτου - Οικονομία, 5/1/2017

Τέτοιες μέρες τέλη του 2007-αρχές του 2008 το άρθρο στην παρούσα στήλη τιτλοφορούνταν «Ευχές για το ... 2009» (βλ. ΗτΣ 29/12/2007). Μετά από σχεδόν τρία χρόνια εβδομαδιαίων αναλύσεων η στήλη προειδοποιούσε (παρά το -και αντίθετα στο- ευρύτερο κλίμα εθνικής και οικονομικής αφασίας) για την καταστροφική πορεία λόγω της συρρικνούμενης εθνικής παραγωγής και ανταγωνιστικότητας. Που συγκαλύπτονταν από την εθνική και οικονομική αφασία λόγω της υπερχρέωσης και της υποτιθεμένης ανάπτυξης με δανεικά προς κατανάλωση (το αυξανόμενο δημόσιο και ιδιωτικό χρέος).