Φιλοξενούμενα: Μεγάλα ψέματα για τα Μνημόνια (1ο): «Οι Ευρωπαίοι θυσίασαν την Ελλάδα για να σώσουν τις τράπεζές τους»

Μεγάλα ψέματα για τα Μνημόνια (1ο): «Οι Ευρωπαίοι θυσίασαν την Ελλάδα για να σώσουν τις τράπεζές τους»

Δημήτρης Ιωάννου

Athens Voice, 31 Αυγούστου 2018, 

Πολλά από τα ψέματα και οι ανακρίβειες με τα οποία βομβαρδιζόμασταν τα τελευταία 8 χρόνια κατέληξαν να θεωρούνται αυταπόδεικτες αλήθειες

Τα οκτώ τελευταία χρόνια ζήσαμε μέσα στην ιδεολογική τρομοκρατία και στον υστερικό παραλογισμό σε τέτοιο βαθμό, ώστε πολλά από τα ψέματα και οι ανακρίβειες με τα οποία βομβαρδιζόμασταν κατέληξαν να θεωρούνται, από τους περισσότερους, αυταπόδεικτες αλήθειες. Είναι τραγικό ότι βγαίνοντας από αυτήν την περίοδο δεν έχουμε αντιληφθεί σε συλλογικό επίπεδο τι συνέβη και δεν έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε την απλή λογική για να ξεχωρίζουμε το ψεύδος από την αλήθεια – ιδιαίτερα για θέματα που αφορούν καθοριστικά την ίδια τη ζωή μας και το μέλλον μας.

Ψέμα πρώτο: Οι Ευρωπαίοι θυσίασαν την Ελλάδα για να σώσουν τις τράπεζές τους

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι μόνο ψέμα, αλλά ενίοτε είναι και λάθος, με την έννοια ότι το αναπαράγουν και ορισμένα «φερέφωνα του διεθνούς κεφαλαίου» όπως οι FT, το Bloomberg ή ο Guardian, παρασυρόμενα προφανώς, και αυτά, από την ισχύ της «επαναστατικής» ιδεολογικής προπαγάνδας. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, όμως, είναι ψευδής και λανθασμένος από δύο πλευρές.

Άρθρα: αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθ᾽ ἀφραδίῃσιν... βουλή δέ κακή νίκησεν ἑταίρων

αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθ᾽ ἀφραδίῃσιν... βουλή δέ κακή  νίκησεν ἑταίρων, 

(Ομήρου Ὀδύσσεια, Ραψωδία Κ, 27, 46)

capital.gr,  Άρθρα,  21 Αυγούστου 2018

Ο τίτλος σημαίνει σε μετάφραση Ν. Καζαντζάκη - Ι. Κακριδή,   "τι εμείς χαθήκαμε απ᾿ τις ίδιες μας τις ανεμυαλοσύνες!  …  και νίκησε μια τόσο ανόητη γνώμη", και σε μετάφραση  Ἀργύρη Ἐφταλιώτη "τὶ ἀπ' ἀγνωσιὰ χαθήκαμε δική μας … καὶ νίκησε ἡ κακὴ βουλὴ μὲς στοὺς συντρόφους".  

Αναφέρεται στο επεισόδιο της Οδύσσειας  όπου η "αγνωσιά"  και η "ανόητη  γνώμη" άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου και έφεραν τον Οδυσσέα και τους εναπομείναντες συντρόφους του, ενώ ήδη "ξεχώριζαν την Ιθάκη" και "όσο ζυγώνανε, θωρούσανε και τις φωτιές που άναβαν",  "γοργά ένας σίφουνας τους ξέσυρε βαθιά στο πέλαο μέσα, μακριά απ᾿ τη γη μας".   

Είθε η "αγνωσιά"  και η "ανόητη  γνώμη"  να αφορούν  αυτά που έγιναν  το 2015. Και όχι αυτά  που θα  ακολουθήσουν το 2018-2019.  

Διότι  οι "μεταμνημονιακές" κυβερνητικές στοχεύσεις αναδύονται ρηχές και ανεπεξέργαστες. Όπως ήταν  και  οι πάλαι ποτέ "αντιμνημονιακές" τους. Οι οποίες   μετετράπησαν το 2015, ελέω εξουσίας και ισχυρής πρόσκρουσης στην πραγματικότητα, σε "μνημονιακές". Κοινός  τόπος  τους η αντιστροφή της πραγματικότητας. Λες και δεν έφερε η ελληνική κρίση και η ελληνική ολόπλευρη χρεοκοπία (και παρακμή)  τα αλλεπάλληλα μνημόνια... 

Η Ελλάδα  χρειάσθηκε τρία μνημόνια  για να κρατηθεί  στη ζώνη του ευρώ. Μένει στη ζώνη του ευρώ,  αλλά, παρά τα παρηγορητικά και ενθαρρυντικά λόγια που απολαμβάνει  λόγω της ημερολογιακής λήξης του τρίτου προγράμματος, παραμένει μια εξαιρετική και μοναδική περίπτωση, όπως είχε χαρακτηρισθεί από τα πρώτα στάδια  της ελληνικής χρεοκοπίας. 

Βιβλίο: Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό εγκόλπιο για την κρίση

Φιλοξενούμενα: Σε αντίθεση με τον Νέο Βουτζά, το Μάτι ήταν μία παγίδα θανάτου

Σε αντίθεση με τον Νέο Βουτζά, το Μάτι ήταν μία παγίδα θανάτου,  Δημήτρης Ιωάννου, Athens Voice, 1 Αυγούστου 2018.

Xωρίς παρανοήσεις και παραλογισμούς

1. Η βασική αιτία για το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής στο Μάτι δεν είναι τα σφάλματα στην διαχείριση της κρίσης από την Πυροσβεστική, την Αστυνομία και την Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας. Παρόμοια σφάλματα σε μία άλλη περιοχή δεν θα είχαν ως αποτέλεσμα 100 νεκρούς. Βασική αιτία για το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής είναι οι πολεοδομικές και οικιστικές συνθήκες στο Μάτι σε συνδυασμό με το πυκνό πευκοδάσος που υπάρχει εκεί. Όσοι θέλουν να καταλάβουν την πραγματικότητα, έξω από πολιτικούς φανατισμούς και αντιδικίες, ας προσέξουν το εξής: ο Νέος Βουτζάς κάηκε και αυτός, εξ ολοκλήρου σχεδόν, όπως και το Μάτι. Μάλιστα χρονικά κάηκε πριν από το Μάτι. Έχει τον ίδιο Δήμαρχο ενώ εκεί επιχειρούσαν ακριβώς οι ίδιες πυροσβεστικές δυνάμεις που είχαν την ευθύνη και για το Μάτι. Επίσης, όπως και στο Μάτι, κανείς ποτέ δεν διέταξε εκκένωση του οικισμού. Και όμως στον Νέο Βουτζά δεν πέθανε σχεδόν κανένας από τους κατοίκους. Παρά το ότι τα σπίτια τους κάηκαν ολοσχερώς, σχεδόν όλοι κατάφεραν και διέφυγαν σώοι (είναι μάλιστα τραγική ειρωνεία ότι κάποιοι πέθαναν στο Μάτι όπου παγιδεύτηκαν γιατί δεν ήξεραν πώς να εισδύσουν μέσα από τα κτίσματα για να περάσουν στην παραλία).

Conference Paper Presentations: Import of Elements of the German Model into Greece in the 1980s

Import of Elements of the German Model into Greece in the1980s,  

in  

What Does Co-Determination Do? What Can We Learn from Research? 

2nd Biennial Conference,  

Hans Böckler Foundation in cooperation with the Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung (WZB),   Berlin Social Science Center,  

11 June 2018. 

Φιλοξενούμενα: Εθνική τραγωδία είναι ο τρόπος που ζούμε

Εθνική τραγωδία είναι ο τρόπος που ζούμε, 

Δημήτρης Ιωάννου,  Athens Voice, 25 Ιουλίου 2018

Η επιθυμία και η βούληση του Νεοέλληνα δεν μπορεί να παραβιάζει ατιμώρητα, τους νόμους της φύσης, της οικολογίας, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Εδώ και λίγα χρόνια κατοικώ στη Ραφήνα. Κοντά στο κέντρο του οικισμού, και γι’ αυτό το σπίτι μου δεν κινδύνευσε από τη φωτιά. Ευτυχώς, για μένα, επίσης, δεν υπήρχε ανάμεσα σε αυτούς που χάθηκαν κάποιος συγγενής ή φίλος. Πέρα όμως από την οδύνη που μοιράζομαι με τους Έλληνες για την απώλεια τόσων ψυχών, έζησα την καταστροφή της πυρκαγιάς από πολύ κοντά, με μεγάλη αγωνία. Συν το θλιβερό γεγονός ότι διαφόρων φίλων και γνωστών τα σπίτια έχουν γίνει κάρβουνο.

Παρακολουθώ στην τηλεόραση τις συζητήσεις για τις «ευθύνες», και αισθάνομαι θλίψη μαζί με αγανάκτηση. Γιατί είναι αθλιότητα και μικροψυχία να ισχυρίζεται κανείς, σε τέτοιες στιγμές, ότι για την καταστροφή φταίει η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, η πυροσβεστική, ο δήμαρχος ή οι ξένοι πράκτορες. Αθλιότητα γιατί είναι ασέβεια στη μνήμη των νεκρών να χρησιμοποιείς την απώλειά τους για να κάνεις τη συνηθισμένη, τετριμμένη μικροπολιτική σου. Και μικροψυχία γιατί, αν και μετά από μία τέτοια τραγωδία δεν καταφέρεις να δεις την ύπαρξή σου λίγο διαφορετικά, αυτό μαρτυρά ότι είσαι συναισθηματικά πεθαμένος.

Άρθρα: Καθήλωση της Παραγωγικής Ελλάδας

Καθήλωση της Παραγωγικής Ελλάδας,  Deal News, σελ. 8, Παρασκευή 15 Ιουνίου 2018.

(Σημείωση: Με κόκκινο οι φράσεις  του αρχικού κειμένου που αφαιρέθηκαν λόγω περιορισμένου διαθέσιμου χώρου και  αριθμού λέξεων  στην εφημερίδα). 

Τα πολυνομοσχέδια ψηφίζονται, τα πολυπροβλήματα μένουν. Η  λήξη  προγράμματος   και δανειακής σύμβασης φέρνουν το ελληνικό “Επιπλέον Ναυάγιο” σε νέα περίοδο. 

Το Μεσοπρόθεσμο 2019-2022, του αισιόδοξου μέσου ρυθμού μεγέθυνσης 2%, αποκαλύπτει, παρά  τις «ολιστικές» εκθέσεις ιδεών, την καθήλωση και περιθωριοποίηση  της παραγωγικής Ελλάδας.

Αυτής που, σε δυσμενές/εχθρικό περιβάλλον, δημιουργεί, παράγει, εξάγει, υποκαθιστά εισαγωγές, επενδύει, δημιουργεί  καλές και βιώσιμες θέσεις εργασίας με εργαζόμενους που υπερφορολογούνται.

Η πολιτική, η κοινωνία, η οικονομία δεν δίνουν προτεραιότητα  σε αυτήν.  Με αποτέλεσμα, σε συνθήκες καθήλωσης, συνιστώσες της παραγωγικής Ελλάδας να επιλέγουν την έξοδο, να μεταναστεύουν. 

Στο Μεσοπρόθεσμο 2019-2022, ο «εξωτερικός τομέας» φέρεται να έχει μηδενική έως και αρνητική καθαρή συμβολή στην μεγέθυνση.  Η σημασία  του τομέα των διεθνώς εμπορεύσιμων,  της μεταποίησης αυξανόμενης προστιθέμενης αξίας, της ψηφιοποίησης και της τεχνολογίας κατ’ ουσίαν αγνοείται.  

Ιδέες και συμμαχίες της πελατειακής και παρασιτικής Ελλάδας, μετά από 10 χαμένα χρόνια κρίσης, ζούν και βασιλεύουν.

Το πολυνομοσχέδιο υπόσχεται 5ετή παράταση  και ήπια προσαρμογή. Τιμάται δε από τους εταίρους δανειστές  που χρειάζονται το success  story για ιδιοτελείς ευνόητους λόγους.

Το ελληνικό "Επιπλέον Ναυάγιο" είχε το  2016-2018 νηνεμία και ευνοϊκούς όρους στην διεθνή οικονομία. Εφεξής προβλέπονται και τρικυμίες και καταιγίδες.

Η αλήθεια είναι ότι αν δεν διορθώσουμε τα κακώς κείμενα μόνοι μας, αν δεν σωθούμε μόνοι μας ενδογενώς, με μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, παραγωγή, εργασία, δεν θα τα διορθώσει, και δεν θα μας σώσει κανείς "θεσμός", εταίρος, δανειστής. 

Αυτοί  απλά   ελπίζουν  η αίτηση  για  το επόμενο δάνειο  να γίνει  μετά τις ευρωεκλογές  του 2019. 

Άρθρα: Τα πραγματικά μεγέθη και οι προϋποθέσεις αύξησης του κατώτατου μισθού.

9 Μαΐου 2018, Τα πραγματικά μεγέθη και οι προϋποθέσεις αύξησης,  άρθρο - σχόλιο σε ανάλυση  του K-Blogs, Ground Euro  για τον κατώτατο μισθό  στην Ελλάδα.

Στο απλοϊκό αφήγημα σχετικά με τον κατώτατο μισθό,  οι «καλοί» θέλουν την αύξησή του,  για «να πέσει χρήμα στην αγορά» και «να ενισχυθεί η ζήτηση».  Αν κανείς ενδιαφερόταν σοβαρά για το θέμα  του κατωτάτου μισθού, όφειλε να το αντιμετωπίζει εξίσου σοβαρά.

Θα έπρεπε π.χ. να εξηγήσει πώς συμβιβάζεται η εξαγγελία αύξησης με την νομοθετημένη αύξηση της φορολόγησής του; Ο διαθέσιμος κατώτατος μειώθηκε  0,5% λόγω αύξησης  ασφαλιστικών εισφορών το 2016. Θα μειωθεί ραγδαία υπαγόμενος από 1.1.2020 (εκτός εάν η «διαπραγμάτευση» το φέρει νωρίτερα) σε φορολογία 20% (αντί του 0%) και με μειούμενη έκπτωση φόρου (βλ. αρθρ. 12 ν. 4472/2017). Αυτό είναι μεγάλη μείωση του διαθέσιμου κατώτατου μισθού, που ήδη υπάγεται σε 16% ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένου. Η πολιτική αυτή μειώνει την εναπομείνασα δυνατότητα οικονομικής μεγέθυνσης, όπως συμβαίνει συνεχώς από το 2015 λόγω υπερφορολόγησης. 

Φιλοξενούμενα: Η κτηνωδία ως υποπροϊόν της βλακείας

Η κτηνωδία ως υποπροϊόν της βλακείας

Δημήτρης Ιωάννου,  Athens Voice,  6.5.2018

Για το έγκλημα της Marfin κανένας δεν μετάνιωσε, κανένας δεν ομολόγησε, κανένας δεν απολογήθηκε. Προφανώς οι φασίστες εγκληματίες είναι ήσυχοι με την συνείδησή τους. Εκείνο που δεν έχει προσεχθεί, όμως, είναι το εξής: στις 5 Μαΐου 2010 δεν είχε ακόμα υπογραφεί το Μνημόνιο, ούτε είχαν γίνει αντιληπτές οι επιπτώσεις που θα είχε στην ελληνική  οικονομία η δημοσιονομική κατάρρευση, (γιατί την ολόπλευρη κρίση που ακολούθησε την δημιούργησε η δημοσιονομική κατάρρευση και πτώχευση και όχι φυσικά το Μνημόνιο, το οποίο ήταν εκείνο που εμπόδισε την καταστροφή να γίνει ολοκληρωτική).

Ομιλίες - Παρουσιάσεις: ROBOTS VS HUMANS: POLICY CHALLENGES FOR FUTURE LABOUR MARKETS

ROBOTS VS HUMANS: POLICY CHALLENGES FOR 

FUTURE LABOUR MARKETS 

Economist Conference, 9 March 2018, Athens

Ladies and gentlemen,

Thank you for inviting me to this event. My introductory comment in this discussion aims to explain why in the Greek case having robots deployed in the Greek industries can be only positive for the current and the future labour market.

God created mankind in his own image; and male and female he created them. And the mankind, after many-many centuries, created the industrial revolutions, the 1st, the 2nd, the 3rd, the 4th, which is well underway.

The industrial and revolutionary Man created robots. As part of the 4th industrial revolution there is rapidly growing adoption of robots, mainly of industrial robots, in the last few years. This is reshaping the international division of labour and the world of work.

Robots are the epitome of new technology, of continued technological advancements in automation systems and artificial intelligence. They drive into a fundamental transition.

What stance should we adopt in front of the resulting, and largely unforeseen, challenges?

Ομιλίες - Παρουσιάσεις: Τεχνητή νοημοσύνη και απασχόληση: Η επανάσταση άρχισε

Τεχνητή νοημοσύνη και Απασχόληση: Η Επανάσταση Άρχισε

Συζήτηση -  Journées des talents

Διοργανωτής:  Γαλλικό Ινστιτούτο,  

Χώρος:  Γαλλικό Ινστιτούτο, 

23  Φεβρουαρίου   2018 

blod

Ομιλίες - Παρουσιάσεις: «Στρατηγική Ανάπτυξης Δεξιοτήτων του Ανθρώπινου Δυναμικού των Επιχειρήσεων»

«Στρατηγική Ανάπτυξης Δεξιοτήτων του Ανθρώπινου Δυναμικού των Επιχειρήσεων» 

στην Ημερίδα του ΣΕΒ  

"Σύγχρονες Δεξιότητες για Διεθνώς Ανταγωνιστικές Επιχειρήσεις: Ο Ρόλος του Ανθρώπινου Δυναμικού στον Παραγωγικό Μετασχηματισμό της Οικονομίας" 

Αθήνα, Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018.

Παρουσίαση

Ομιλία-livemedia

Φιλοξενούμενα: «Πόλεμος της Ανεξαρτησίας» ή εθνική επανάσταση;

«Πόλεμος της Ανεξαρτησίας» ή εθνική επανάσταση;  

Δημήτρης Α. Ιωάννου, Athens Voice, 24 Μαρτίου 2018. 

Η έκφραση «πόλεμος της ανεξαρτησίας» είναι ο τρόπος με τον οποίο η νεότερη ιστοριογραφία χαρακτηρίζει τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στον ελλαδικό, κυρίως, χώρο, στην περίοδο 1821-1830. Τα γεγονότα αυτά, παλαιότερα, η ιστορική αφήγηση τα περιέγραφε με τον όρο «ελληνική επανάσταση», «παλιγγενεσία», «εθνεγερσία» κλπ, όπως άλλωστε συνεχίζει να τα αποκαλεί μέχρι σήμερα  και η κυρίαρχη εθνική λαϊκή αφήγηση. Η αντικατάσταση του όρου «εθνική επανάσταση» με τον όρο «πόλεμος της ανεξαρτησίας» υποδηλώνει σαφώς μία «αλλαγή υποδείγματος» δηλαδή μία διαφοροποίηση της οπτικής με την οποία αντιμετωπίζεται το συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός αλλά και των αξιακών κριτηρίων με τα οποία κρίνεται. Τα ερωτήματα, λοιπόν, είναι αν η υιοθέτηση του νέου όρου πράγματι επιτυγχάνει πιο αντικειμενική προσέγγιση του ζητήματος, αν ευνοεί μία πιο ευρεία εποπτεία του και αν, ως εκ τούτου, επιτρέπει μία βαθύτερη κατανόησή του. Όσο και αν η κρίση πάνω στην ιστορία είναι υποκειμενική, και γι’ αυτό αενάως μεταλλασσόμενη, σκοπός παραμένει πάντα μία πιο δίκαιη πραγματεία του ιστορικού γεγονότος.

Φιλοξενούμενα: Ζήτημα εθνικής επιβίωσης

Ζήτημα εθνικής επιβίωσης,  

Κωνσταντίνος  Γάτσιος  και  Δημήτρης Α. Ιωάννου,  Το ΒΗΜΑ  της Κυριακής, 18 Μαρτίου 2018.

Δυστυχώς, δέκα σχεδόν χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης συνεχίζουμε ως κοινωνία να ζούμε υπό το κράτος συλλογικών παραισθήσεων. Πολλοί θεωρούν κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας το γεγονός ότι οι εταίροι, προκειμένου να συνδράμουν στην προσπάθεια σωτηρίας της χώρας από την πλήρη καταστροφή της, ζήτησαν - επί παραδείγματι - να μετρήσει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων που μισθοδοτούνται ή να περιορίσει τη φαρμακευτική δαπάνη που ήταν, κατά κεφαλήν, από τις υψηλότερες στον κόσμο, πλουτίζοντας κυρίως τις ξένες φαρμακευτικές εταιρείες. Οι λογικοί πολίτες, βεβαίως, κατανοούν ότι, στην πραγματικότητα, αυτά δεν συνιστούσαν κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας. Η εθνική κυριαρχία απειλείται σε άλλες περιπτώσεις. Οταν, επί παραδείγματι, μια παραλυμένη κοινωνία δεν έχει τη δυνατότητα να υπερασπίσει την εδαφική της ακεραιότητα απέναντι σε πραγματικές εξωτερικές επιβουλές. Η δημόσια συζήτηση όμως δείχνει καθαρά ότι στην παρούσα ιστορική στιγμή η κοινωνία μας, μην έχοντας το κριτήριο να ξεχωρίσει το φαιδρό από το τραγικό, δεν έχει τη δυνατότητα επίσης να ξεχωρίσει την πραγματική απειλή από τη φανταστική.

Άρθρα σε περιοδικές εκδόσεις: "Στην πολιτική μισθών χρειάζεται κοινωνικός και οικονομικός λογισμός"

"Στην πολιτική μισθών χρειάζεται κοινωνικός και οικονομικός λογισμός", EPSILON7, σελ. 257-258, Φεβρουάριος 2018.

Το τι μισθούς μπορεί και πρέπει να πληρώνει μία οικονομία και μια κοινωνία στα εργαζόμενα μέλη της, δεν είναι κάτι που εξαρτάται από τις επιθυμίες ή τις προθέσεις ενός υπουργού ή μιας κυβέρνησης. Η πραγματικότητα είναι ότι το ύψος των μισθών, και μεταξύ αυτών το ύψος των κατώτατων μισθών, που μπορεί να έχει μια οικονομία συνδέεται με την παραγωγή και την παραγωγικότητά της. Και αυτή η παραγωγή και η παραγωγικότητά της πραγματοποιείται στις επιχειρήσεις της, όπου υφίστανται και δημιουργούνται οι θέσεις εργασίας, στις επιχειρήσεις οι οποίες ανήκουν σε επιμέρους και διαφορετικούς κλάδους και τομείς της οικονομίας.

Διαβάστε εδώ το Άρθρο.

Βιβλίο: Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιο για την Κρίση

Βιβλίο: Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιο για την Κρίση

Συνεντεύξεις: Η Ευρωζώνη σταματά να δίνει χρήματα

Η Ευρωζώνη σταματά να δίνει χρήματα - Παραμένουμε σε καθεστώς αποεπένδυσης - Κερδίζουν τη μάχη οι πελάτες και κρατιστές. 

Συνέντευξη στον κ. Βασίλη  Κωστούλα, Ναυτεμπορική και naftemporiki.gr, Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018. 

Με   την ευκαιρία   της κυκλοφορίας του βιβλίου "Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιον  για την Κρίση"

Μελέτες: 7 προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου και την αύξηση των εισοδημάτων στο μέλλον - 9 Ιανουαρίου 2018

7 Προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου και την αύξηση των εισοδημάτων στο μέλλον (με τους Χάρη Κυριαζή και Σωτήρη Πέτρο) Special Report, ΣΕΒ, τεύχος 19, 9 Ιανουαρίου 2018.

Στόχος όλων μας στην αυγή του 2018, μετά από μια από τις πιο δύσκολες περιόδους οικονομικής κατάρρευσης στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, και αφού διορθώθηκαν θεμελιώδεις μακροοικονομικές ανισορροπίες, είναι να μετατρέψουμε τα ασταθή βήματα προς την ανάπτυξη και την αύξηση της απασχόλησης σε στέρεες πολιτικές που θα οδηγήσουν σε δυναμική και διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη και ευημερία για όλους. Η αναβίωση του κοινωνικού διαλόγου μεταξύ Πολιτείας, εργοδοτών και εργαζομένων σε νέες βάσεις πρέπει να δίνει προτεραιότητα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και την παραγωγή διεθνώς εμπορευσίμων προϊόντων και υπηρεσιών. Η συναίνεση γύρω από αυτόν τον όρο αποτελεί συνθήκη επιβίωσης για την Ελληνική οικονομία, προκειμένου η ανάκαμψη να πάψει να είναι εύθραυστη και θεμελιώδεις διαρθρωτικές προκλήσεις στη λειτουργία κράτους και αγοράς να θεραπευθούν. 

Διαβάστε εδώ το Special Report. 

Μελέτες: Mισθοί, παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα

Μισθοί, παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα (με τους  Κώστα Ν. Κανελλόπουλο και Σωτήρη Πέτρο), Special Report ΣΕΒ, αρ. 14, 30 Οκτωβρίου 2017.

Η άσκηση της πολιτικής μισθών, και το πλαίσιο διαμόρφωσης αυτών, στα χρόνια πριν την εκδήλωση της κρίσης συνέβαλε ουσιαστικά στη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας. Επιπλέον, λειτούργησε προστατευτικά προς το μέρος της οικονομίας το οποίο δεν εκτίθεται στο διεθνή ανταγωνισμό και δεν παράγει διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες, φέρνοντας τους κλάδους που προσπαθούσαν να παραμείνουν διεθνώς ανταγωνιστικοί σε συγκριτικά δυσμενή θέση. Το αποτέλεσμα ήταν μια προσωρινή βελτίωση αποδοχών και του βιοτικού επιπέδου, που όμως για τους περισσότερους δεν ήταν διατηρήσιμη και η οποία κατέρρευσε με την εκδήλωση της κρίσης. 

Βιβλίο: Το Επιπλέον Ναυάγιο - Ερμηνευτικό Εγκόλπιο για την Κρίση

Μελέτες - Άρθρα - Αναλύσεις

Μελέτες   -   Άρθρα -  Αναλύσεις

Ανθρώπινο Κεφάλαιο, Ποιότητα και Ανάπτυξη

Ανθρώπινο Κεφάλαιο, Ποιότητα και Ανάπτυξη, EΞΠΡΕΣ, 8 Μαΐου 2001.

(αναδρομή σε ένα άρθρο απο τα παλιά)

 

 

Η πολιτική ανθρωπίνων πόρων δεν είναι απλά ένας από τους τομείς της κρατικής πολιτικής σε συνθήκες υψηλής ανεργίας. Η σημασία της είναι πολύ μεγαλύτερη. Στην ουσία αφορά την οικονομική ανάπτυξη και την πραγματική σύγκλιση στην ΟΝΕ. Γι’ αυτήν απαιτείται η μετεξέλιξη της ελληνικής οικονομίας σε οικονομία βασισμένη στο ανθρώπινο κεφάλαιο (skill based economy) με υψηλά εργασιακά πρότυπα. Με ποιότητα στην παραγωγική διαδικασία και ποιότητα στα προϊόντα. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η υψηλή ανεργία συνδυάζεται με ακάλυπτη ζήτηση των επιχειρήσεων, παλαιών και νέων, για στελέχη σε ειδικότητες νέων τεχνολογιών. Ταυτόχρονα, ενώ οι προτιμήσεις των υποψηφίων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακολουθούν τις ανάγκες της αγοράς (ο κλάδος της πληροφορικής χρειάζεται περίπου επτά χιλιάδες στελέχη τον χρόνο), το εκπαιδευτικό σύστημα δεν συντονίζεται με αυτές. Όμως το πρόβλημα δεν σταματάει στην ασύμπτωτη σχέση του εκπαιδευτικού συστήματος (που δεν ικανοποιεί τη ζήτηση των νέων για σπουδές) και της αγοράς εργασίας (που δεν ικανοποιεί την ανάγκη των επιχειρήσεων για στελέχη).

Άρθρα: Μαθήματα από την Πορτογαλία

Μαθήματα από την Πορτογαλία,   Ναυτεμπορική, Άρθρο, σελ. 9, και naftemporiki.gr, Απόψεις, Τετάρτη  6 Δεκεμβρίου 2017.

 

"Δείξατε τον δρόμο, όχι μόνο για το πώς να βγεις από τα μνημόνια αλλά επίσης πώς να εφαρμόσεις κοινωνικά φιλικές πολιτικές ακριβώς μετά τα μνημόνια» φέρεται να δήλωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον Πορτογάλο ομόλογό του Αντόνιο Κόστα. Τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, και είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς κάτι για την («αριστερόστροφη») Πορτογαλία  «μετά τα μνημόνια».

Άρθρα: Ποιος εξαιρεί την Ελλάδα από το ευρωκοινωνικό κεκτημένο;

Ποιος εξαιρεί την Ελλάδα από το ευρωκοινωνικό κεκτημένο;

 

Ναυτεμπορική, Άρθρα, σελ. 9,  &  naftemporiki.gr, Απόψεις, Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017.

 

 

Η Κοινωνική Σύνοδος Κορυφής του Γκέτεμποργκ για καλές θέσεις εργασίας και ανάπτυξη (17/11/2017), όπου συζητήθηκε και ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Πυλώνας της Ε.Ε. και της ΟΝΕ είναι μια ενδιαφέρουσα υπόθεση, αλλά με την ευρύτερη ουσία αυτής θα ασχοληθούμε άλλη φορά. Γιατί στον προθάλαμο και στο περιθώριο αυτής ο Έλλην πρωθυπουργός επανέφερε το γνωστό ελληνικό μοιρολόι περί επιστροφής των συλλογικών συμβάσεων και αναφέρθηκε στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κεκτημένου.  

Φιλοξενούμενα: Αυτό που ζητάει ο λαός

 Αυτό που ζητάει ο λαός,

 

Δημήτρης Ιωάννου,

 

Athens Voice, Απόψεις, 20 Νοεμβρίου 2017

 

Ας υποθέσουμε ότι στις περασμένες αυτοδιοικητικές εκλογές είχε εκλεγεί ένας απίστευτα ικανός, ειλικρινής, αποφασισμένος αλλά και αποτελεσματικός τύπος ως περιφερειάρχης Αττικής. Ο οποίος, αντιλαμβανόμενος πολύ καλά τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν τα πλημμυρικά φαινόμενα σε περιοχές όπου έχουν αποφραγεί ρέματα και χείμαρροι και επάνω τους έχουν χτιστεί διαφόρων ειδών κτίρια, είχε επιλέξει την περιοχή της Μάντρας για να ξεκινήσει την αποκατάσταση των πολεοδομικών σφαλμάτων (δηλαδή εγκλημάτων), που έλαβαν χώρα στη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών. 

Άρθρα: Εργασία - Ολοταχώς με την όπισθεν για να πάμε στο μέλλον;

Εργασία: Ολοταχώς με την όπισθεν για να πάμε στο μέλλον;  Free Sunday, 29.10.2017

Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία είναι ήδη σε εξέλιξη, φαίνεται ότι θα επιφέρει τεκτονικές αλλαγές τόσο στη μορφή όσο και στην οργάνωση της εργασίας. Η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει τον εγκλωβισμό της στην κατηγορία των χωρών που θα διαθέτουν στην πλειονότητά τους θέσεις χαμηλής ειδίκευσης και αμοιβής. Ο τρόπος λειτουργίας της αγοράς εργασίας σε αυτό το πλαίσιο είναι κομβικός. Στην Ελλάδα του 2017 η δημιουργία πολλών, ποιοτικών θέσεων εργασίας αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Συνεπώς μια συζήτηση με αυτόν τον στόχο δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με όρους παρελθόντος, καθώς η υψηλή διαρθρωτική ανεργία των πιο ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού προϋπήρχε της κρίσης και ήταν αποτέλεσμα μιας δύσκαμπτης και μη ανταγωνιστικής αγοράς εργασίας.

Άρθρα: Η επανεκκίνηση γίνεται από τη μηχανή!

Η επανεκκίνηση γίνεται από τη μηχανή!

Εφημερίδα "Κεφάλαιο", Αφιέρωμα Capital & Vision, σελ. 4/20, Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017, και Capital.gr, 24 Οκτωβρίου 2017.

Η Ελλάδα διανύει τον 10ο χρόνο της κατάρρευσης που άρχισε τέλη του 2008, με  ταυτόχρονη έναρξη κατάρρευσης του ΑΕΠ και ραγδαίας ανόδου της ανεργίας από το 2ο τρίμηνο του 2008. Και πρέπει κάποτε να απαντήσει  έμπρακτα  στο ερώτημα πως μπορεί να γίνει η "επανεκκίνηση" της οικονομίας  της.

Τα πράγματα είναι απλά. Η  "επανεκκίνηση",  ως γνωστόν, γίνεται από τη μηχανή. Ποια είναι  η μηχανή; Ποιο το άλογο και ποιο το κάρο;  Η μηχανή κάθε οικονομίας – και της ελληνικής–  είναι  ο τομέας   παραγωγής  "διεθνώς  εμπορευσίμων" αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό μοιάζει θεωρητικό;  Σύμφωνοι, τότε  πάμε αλλιώς.

Άρθρα: Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Σε ποια επανάσταση να συμμετάσχουμε;

Ναυτεμπορική, Άρθρα, Πέμπτη, 05 Οκτωβρίου 2017, σελ.  9,  και  naftemporiki.gr, Απόψεις.

 

Ως γνωστόν ο κύκλος της μεταπολίτευσης παρήγαγε μεγαλύτερο αριθμό «επαναστατών» από όσους μπορούσε να «αξιοποιήσει» η χώρα. Ωστόσο, «αξιοποιήθηκαν», και ακόμη «αξιοποιούνται», καταλαμβάνοντας τα πολιτικά κόμματα, τους πολιτικούς και υπουργικούς θώκους -ανεξαρτήτως κόμματος και χρώματος-, τα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, κοκ, γενικώς το «εποικοδόμημα», όπως αυτό λεγόταν στη μεταπολιτευτική διάλεκτο.

Όμως αυτός ο κύκλος της μεταπολίτευσης είχε μία τραγική κατάληξη: τη δημοσιονομική και ανταγωνιστική χρεοκοπία της χώρας με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη ήδη για 8ο χρόνο και την οικονομική κρίση και κατάρρευση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη για 10ο χρόνο. Δυστυχώς η μεταπολίτευση, και η προσήλωση των «επαναστατών» της μεταπολίτευσης στο «εποικοδόμημα», αντί να διορθώσει επέτεινε οικονομικές στρεβλώσεις του παρελθόντος.

Φιλοξενούμενα: ΑΝΕΠΙΣΗΜΟΣ ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΙΩΑΝΝΟΥ

ΑΝΕΠΙΣΗΜΟΣ ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΙΩΑΝΝΟΥ

Άρθρα: Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

19 Σεπτεμβρίου  2017  Η μοναδική οδός για βιώσιμη αύξηση της απασχόλησης

(με τον Δημήτρη Α. Ιωάννου)   Άρθρα, Capital.gr

Σύμφωνα με τα εποχιακά διορθωμένα αποτελέσματα της ΕΛΣΤΑΤ για την απασχόληση και την ανεργία, τον Ιούνιο 2017 η απασχόληση  συνέχισε αυξανόμενη και η ανεργία μειούμενη έναντι των παρελθόντων ετών και των παρελθόντων μηνών. Σε απόλυτους αριθμούς οι σχεδόν 3,8 εκατομμύρια απασχολούμενοι του Ιουνίου 2017 έφτασαν στα επίπεδα εκείνων του Μαρτίου 2012, και το ποσοστό ανεργίας του Ιουνίου 2017, που μειώθηκε σε 21,2%,  έφτασε στα επίπεδα του Δεκεμβρίου 2011  (πριν το  2ο Μνημόνιο).

Conference paper presentations: The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

Conference paper presentations:  The convergence of Industrial relations traditions in Greece and Ireland in the European crisis (2008-2016).

13^th Conference of the European Sociological Association

(Un)Making Europe: Capitalism, Solidarities, Subjectivities

Athens, Greece, 29 Aug. - 01 Sept. 2017

Session

RN17_03a_H: The Role of Actors and Sectors Time: Wednesday, 30/Aug/2017: 6:00pm - 7:30pm Session Chair: Bengt Larsson, University of Gothenburg

 

Barry P Colfer¹, Christos Ioannou²

¹University of Cambridge, United Kingdom; ²The Office of the Greek Ombudsman, Athens, Greece.

 

This paper investigates crisis-induced changes to industrial relations practices in Europe with a focus on Greece and Ireland over the course of the economic and social crisis since 2008.

The theoretical and analytical framework of the paper and the justification of the selection of these case studies are informed by Visser (2008; 2012)’s comprehensive classification of European industrial relations traditions, which places Greece in the state-centred tradition, and Ireland in the liberal-pluralist group.

In the state-centred group, involvement of the social partners with the state is traditionally low, and collective bargaining is decentralized. Policies are designed without systematic input from the social partners, with actors subsequently accommodated via flexible implementation processes often based on derogation from the law. The liberal-pluralist group traditionally displays higher organisational density, high collective bargaining coverage at a very decentralised level, and limited interaction between social partners and state authorities. Greece and Ireland conform to some of these conditions, but not to all.

This paper contends that crisis-induced EU-backed structural reforms have brought about a convergence between the industrial relations traditions in these countries, where the Greek model is being recast to resemble the Irish one. The role of EU and national authorities in this convergence, and in the general reordering of European industrial relations through the introduction of new economic governance measures, is also analysed.

The paper finally reviews trade union responses to these changes, including through the formation of new coalitions, through changing relationships with political parties, and through involvement with EU-level actors including ETUC.

Φιλοξενούμενα: Επισπεύδοντες αυτόχειρες

4 Αυγούστου 2017  Επισπεύδοντες αυτόχειρες

Δημήτρης Α. Ιωάννου,  AthensVoice.gr,  Απόψεις


Σε όλες τις αναπτυγμένες οικονομίες τα ομόλογα που εκδίδονται από τις επιχειρήσεις έχουν υψηλότερες αποδόσεις από τα ομόλογα που εκδίδει το κράτος. Ο λόγος είναι προφανής: οι αγοραστές των ομολόγων θεωρούν ότι είναι πιο πιθανόν  να αθετήσει την υπόσχεση που συμπεριλαμβάνεται στο ομόλογό που έχει εκδώσει, (δηλαδή να χρεοκοπήσει), μία ιδιωτική εταιρεία παρά το κράτος. Έτσι, για να δανείσουν τα λεφτά τους στην εταιρεία αγοράζοντας το ομόλογο, οι επενδυτές ζητούν υψηλότερη απόδοση που θα τους καλύψει τον μεγαλύτερο κίνδυνο που αναλαμβάνουν.